Friday, October 9, 2009

ယဥ္ယဥ္လွတဲ့ တင္တင္လွ


ၾကည့္စမ္းပါဦး ဒီမိန္းမ အသက္သုံးဆယ့္ငါးႏွစ္ဆုိတာ ဘယ္သူ ယုံမလဲ။ မ်က္လုံးေလးကုိ ၾကည့္ပါဦး ႏုပ်ဳိစုိ လက္ ေနတာပဲ။ မ်က္ေတာင္ၾကီးမ်ားကလဲ နက္ေမွာင္ေကာ့စင္းလုိ ့။ မ်က္ခုံးၾကီးမ်ားကလည္း စာသံေပသံ နဲ ့ေျပာရရင္ ဇင္ ေယာ္ေတာင္ေတြလုိ မထူမပါးေကာ့ေကာ့ၾကြားၾကြားနဲ ့။ ႏွာတံေပၚေပၚေလးကလည္း ေျဖာင့္လုိ ့ စင္းလုိ ့။ ပါး ေလးက မုိ ့ေနလုိက္တာမ်ား ေမြးကင္းစ ခပ္ဖြံ ့ဖြံ ့ကေလးေလးပါးလုိပဲ အိအိကေလး။ ေသခ်ာအနား မ်ားကပ္ ၾကည့္ လုိက္ရင္ ေမြးညွင္းႏုႏုေလးေတြရယ္ အေၾကာစိမ္းစိမ္ေလးေတြရယ္နဲ ့ ထိရက္ကုိင္ရက္စရာ မရွိ ဘူး။ေဟာ ႏွုတ္ခမ္းေလးကုိၾကည့္ဦး မလား ပါးပါးလ်လ် သြယ္သြယ္ေရာင္းေရာင္းနဲ ့။ ေဟာလို ေဆးနီနီေလး မ်ား တင္ထား လုိက္ရင္ မျပဳံးလုိက္နဲ ့ျပဳံးလုိက္တာနဲ ့ရွိသမွ် ဖုိသတၱဝါေတြ တုံး ကနဲ လဲေသသြားေလာက္တယ္ ဟင္း ...ဟင္း ...။

ဘယ္ ..... ဟုိ မခင္စန္းဆုိတဲ ့မိန္းမ ကုိၾကည့္ပါ ဦး ကုိယ့္ထက္ေတာင္ သုံးႏွစ္ေလာက္ငယ္ေသးတာ။ ရွုံ ့တြေန ျပီ။ နဖူးရည္ေတြေတာင္ တြန္ ့တက္ေနျပီ။ ဆံထုံးေလးမ်ားမထုံးလိုက္နဲ ့အဖြားၾကီးအုိ ေပါက္စေလး က်ေနတာ ပဲ။ မ ျပင္မဆင္ နဲ ့မခင္စန္းတုိ ့မ ယဥ္လုိက္ပုံမ်ား။ နဂုိကမွ တင္မရွိ ရင္မ ရွိ ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ကုိ ဝတ္လုိက္ရင္ အဖြား ၾကီး ဆင္ေတြခ်ည္းပဲ။ မိန္းမလုပ္ျပီးလူကလည္း ထုိးထုိးေထာင္ေထာင္နဲ ့လက္ျပင္ကလည္း ကုိင္းျပန္ေသးေတာ့ ...... ေလးကုိင္းၾကီးလုိပဲ။ အုိး .... တင္တင္လွတုိ ့နဲ ့မ်ားကြာပါ့။ ေဟာဒီမွာနဖူးေလး မ်ား အရည္တြန္ ့ဖုိ ့မေျပာနဲ ့ ႏုလြန္း ညက္လြန္း တင္းလြန္းရင္းလြန္းလုိ ့ျခင္ေတြ ယင္ေတြမ်ား နားရင္ေတာင္ ေမွာက္ရက္လဲသြားႏိုင္တယ္။

လည္တုိင္ေလးမွာ အရစ္ကေလးေတြကလည္းေရးေရးေလး ေပၚေနေသးတယ္။ မင္းကေတာ္ စုိးကေတာ္ ေတြမွ ဒီလုိ အရစ္ကေလးေတြ ပါသတဲ ့ေလ။ ဘယ္လုိ လည္စြဲမ်ဳိး စြဲခ်င္သလဲ လာစမ္းပါ စမ္းၾကည့္လုိက္စမ္းပါ။ ဘာတဲ့ ဟုိ မင္းသမီး ....... ။ အဲသည္ေလာက္ကေတာ့ တင္တင္လွတုိ ့က ျပင္းေတာင္ ျပင္းေသး လုိ ့ေအာ္လုိက္ခ်င္တယ္။ ေဟာ ကုိယ္လုံးကုိယ္ထည္ကုိၾကည့္ဦးမလား။ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြမ်ား ေျပာၾက တယ္ လုံးၾကီးေပါက္လွတဲ ့ဘယ့္ႏွယ့္ အဲသည္လို လုံးၾကီးေပါက္လွသာဆုိ ဂစ္တာၾကီးလုိ ရင္ေသးေသး တင္ၾကီး ၾကီးနဲ ့အခ်ဳိးမက် နဲ ့ပုကြကြ ၾကီးျဖစ္ေန မွာေပါ့။ သူတုိ ့က မျမင္တတ္တာ။

ဒီမယ္ တင္တင္လွ ေပါင္တံေလးေတြ ၾကည့္စမ္း။ သြယ္သြယ္စင္းစင္းေလး။ ရင္ေလးကလည္း သူ ့အရြယ္နဲ ့သူ တင္ကေလးကလည္း ေပါင္တံေလး ခါးကေလးနဲ ့အလုိက္အထုိက္ေတာ္ရုံကေလး။ ဒါမွ ဘုိဆန္တဲ ့အလွ လုိ ့ ေခၚ တာ။ ဝတ္လိုက္စားလုိက္ရင္ ဘာဝတ္ခ်င္သလဲ ဘုိစတုိင္ဖမ္းခ်င္သလား။ ျမန္မာလုိ ဝတ္ခ်င္သလား ခ်ပ္ခ်ပ္ ရပ္ ရပ္နဲ ့သူ ့ေနရာသူတင္းတင္းရင္းရင္းနဲ ့။ ဒါမ်ဳိးမွ ကုိယ္လုံးလွတယ္ ေခၚတာ။ ဂစ္တာၾကီးလုိသာဆုိ ဘယ့္ႏွယ့္လုပ္ ၾကည့္ေကာင္း မလဲေလ။ အသားအေရ ကုိၾကည့္ ဟုိ ႏြယ္ႏြယ္ေအး ဆုိတဲ ့မိန္းမလုိ ေသြးေရာင္ မရွိတဲ ့ ျဖဴစုပ္စုပ္ လည္းမဟုတ္။ မခင္စန္းလုိ မည္းမည္းနဲ ့မြဲမြဲေျခာက္ေျခာက္လည္းမဟုတ္။ အေတာ္ကေလး ရယ္ ညဳိေရာင္ေျပး တဲ ့ျဖဴလြင္လြင္ကေလး။ ဒါမ်ဳိးကုိမွ ျမန္မာမ လွတယ္ ေခၚသေပါ့ ဟင္းဟင္း ...။ ေဟာ ဆံပင္ေလးက်လည္း ေခတ္ အလုိက္ ကုိးရီးယားစတုိင္ေပါ့။

အေမက ငယ္ငယ္ ကတည္းကေျပာတယ္ ငါ့သမီးက မင္းကေတာ္ရုပ္ကေလးတဲ့။ အရပ္ထဲမွာ ပြဲလမ္းသဘင္မ်ား သြားလုိ ့ကေတာ့ ရွိသမွ်ကာလသားေတြ ငုတ္တုတ္ေမ့ေအာင္ၾကည့္ရတာ ဒီက တင္တင္လွေပါ့။ ဟင္းဟင္း အ သံကေလး ကလည္း ခ်ဳိသတဲ ့သာသတဲ ့နားထဲကုိ အဝင္ေအးသတဲ ့။ မ်က္ေစာင္းေလး ခ်ိတ္လိုက္ရင္ အဲဒီ သ ေကာင့္သားေတြ အသက္ရွဴေတြ မွားမွားကုန္တာက တစ္မ်ဳိး၊ ဗြက္အုိက္ထဲ ဟပ္ထုိးလဲတာက တစ္ဖုံ၊ သူတုိ ့ ေကာင္ မေတြနဲ ့ျပႆ နာတက္လုိ ့ကြဲၾကတာကတစ္မ်ဳိးနဲ ့။ တင္တင္လွတုိ ့လွခ်က္ကယ္ ေျပာရမွာ ရွက္ေတာင္ ရွက္ပါတယ္ေလ။ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ အလွေသြးေတြ စုိစုိလက္ကယ္နဲ ့မုိ ့ဗိုလ္ပုံလည္မွာ ဖ်တ္ကနဲ ၾကည့္ တာနဲ ့ထင္းကနဲ လင္းကနဲ ျမင္ရေလာက္ ေအာင္ ဝင္းဝင္းဝါဝါနဲ ့ကုိ လွခဲ့တာပါေလ။ တင္တင္လွတုိ ့က လွရုံ တင္ မကပါဘူး။ ေခတ္ပညာေလး ကလည္း အထုိက္အေလ်ာက္ တတ္ပါတယ္ေလ။

တကၠသုိလ္တုန္းကလည္း ေဘာ္တနီကြင္းျဖစ္ရုံတင္ ဘယ္ကမလဲ။ ေဟာဟုိ က ေတာ္ၾကတတ္ၾကပါတယ္ ဆုိ တဲ့ ဆရာဝန္ေလာင္းေတြ အင္ဂ်င္နီယာေလာင္းေတြကေတာင္ ေက်ာ္ေက်ာ္က်ဴးက်ဴးနဲ ့ကုိလာလာျပီး ပုိးရပန္းရ တာ ကုိးေလ။ ဝဇၨာသိပၸံ မွာေတာ့ ေျပာမေနပါနဲ ့။ ကြ်န္မ တင္တင္လွကေလ ကုိယ္တုိင္လွရုံဘယ္ကမလဲ အလွ က လည္း ၾကဳိက္တယ္ေတာ္ေရ။ အေမတုိ ့ေျပာတဲ့မင္းၾကဳိက္ စုိးၾကဳိက္ၾကီးေတာ့မျဖစ္ခ်င္ေပါင္။ မေတာ္ ႏြားေထာ္ ကားယား ကြ်ဲကားယားၾကီးနဲ ့ညားမွ။ အလုိေတာ္ ရြ ့ံစရာၾကီးပါ။ ဒါေပမယ့္ တင္တင္လွ ကံေကာင္းပါ တယ္။ လင္ လွလွေလး ရတယ္ ေတာ္ေရ ့။ လင္ေလးက အေခ်ာအလွ၊ ပညာေလးကလည္း တတ္လုိ ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေလး က လည္း စည္လို ့ပင္လုိ ့ေတာင္ျဖစ္ေနျပီ။ လူေလးကလည္း ျဖဴျဖဴ သန္ ့သန္ ့ ခန္ ့ခန္ ့ ေခ်ာေခ်ာ ေလးဆုိေတာ့ အဲဒီတုန္းက ျမင္လုိက္ရရ ခ်င္း တင္တင္လွတုိ ့ရင္ထဲ ဘယ့္ႏွယ္ၾကီးမွန္းမသိပါဘူး .... ခ်ဳိအီအီၾကီးကုိျဖစ္ လုိ ့ ... ဟင္းဟင္း ....။

တင္တင္လွရဲ ့ကုိကုိကေလ အေမာင္းေလးကလည္း ေကာင္း၊ ပညာေလးနဲ ့ဟိတ္ဟန္ကေလးကလည္း ေျပာင္ ေျပာင္ေရာင္ေရာင္နဲ ့။ မမူခဲ့ပါဘူး တင္တင္လွတုိ ့။ ခ်က္ခ်င္းပဲ အင္းကနဲ လုပ္ပစ္လုိက္တာေပါ့။ မေတာ္ သူစိတ္ ညဳိသြားမွျဖင့္ ရင္က်ဳိးရခ်ီရဲ ့။ ဥစၥာေပါရုပ္ေခ်ာ ကုိကုိ ့ကုိ တင္တင္လွက ဘယ္အလြတ္ ခံပါ့မလဲ။ ဟုတ္တယ္ မ လားေတာ္ရယ္။ တင္တင္လွလုိ မိန္းမလွနဲ ့ယူတဲ ့ေယာက်္ားက မည္းမည္းသဲသဲနဲ ့ဆုိ က်ီး ကန္းၾကီး ဘဲဥခ်ီလာ သလုိ ၾကည့္လုိ ့မွမေတာ္ ျမင္လုိ ့မ်ားရွိ ေထာ္ေလာ္ ကန္ ့လန္ ့ၾကီး ျဖစ္ ေနေတာ့မေပါ့။ ေဟာ ခုေတာ့ ကြ်န္မ တင္ တင္လွ က ယဥ္ယဥ္နဲ ့လွသလုိ လင္လွလွေလးနဲ ့ေပါ့ေတာ္။ ဒီထက္ တင္တင္လွ တုိ ့အ လွၾကဳိက္တာေပၚေအာင္ ေျပာရရင္ အိမ္မွာကူလုပ္ဖုိ ့အကူ ကေလးမေလး ေခၚထား တာေတာင္မွ သနရုပ္ပေလး ေခၚထားတယ္ရွင္။ အ သန္ ့အျပန္ ့ကလည္း ၾကဳိက္ေတာ့ အဲသည္ ကေလးမေတာင္ တင္တင္လွ အဝတ္ကေလးေတြ ေပးေပးဝတ္ရင္း က သူကေလးေတာင္ အေတာ္လွ ေနတယ္ ..... တကယ္ပါပဲ။

သူ ကလား ကုိကုိက တင္တင္လွကို ခ်စ္သမွ ငုံထားမတတ္ပဲ။ တင္တင္လွဘာလုိ ခ်င္သလဲ။ မိတင္လွ တုိ ့မ်ား ကံ ေလး က လုိက္ေတာ့ လက္ညွဳိးညႊန္ရာ ေရႊျဖစ္တယ္ေျပာရမယ္။ ေဟာ ..... အိမ္ဆုိအိမ္ ကားဆုိကား လက္ဝတ္
ရတနာ ေတြက ေတာ့ ေျပာမဆုံးမွာမုိ ့ မဆုိေတာ့ပါဘူးေလ။ “လွရယ္ အခ်စ္ရယ္ မင္းတသမွ် ရေစရမယ္” တဲ့ ေလ။ ဒါေပမယ့္ တင္တင္လွတုိ ့က လင္အလုိလုိက္လုိ ့မုိက္လိမ့္မယ္ မထင္နဲ ့ေနာ္။ မယားအလွ အလိမၼာကေလး ပါ။ ကုိကုိ က ပင္ပန္း မွာစုိးလုိ ့ အိမ္အကူေလး ေခၚပါဆုိလုိ ့သာ လင့္စကားအရာေရာက္ေအာင္ ေက်နပ္ေအာင္ အေခၚထားရတာ။ ကုိကုိ က တင္တင္လွ ခ်က္တာမွ ခံတြင္းေတြ ့တယ္ေလ။ အလုပ္က ျပန္လာလို ့ ေမာေမာ ပန္းပန္းနဲ ့ဆုိ လွရဲ ့အျပဳံးနဲ ့မွေျပသလုိ ဝမ္း ေလးမ်ားဟာလာရင္ လွ ခ်က္တာကမွ အာသာ ေျပသတဲ့ေလ။ ကုိကုိ ကသိပ္ခ်စ္ လုိ ့မ်ားလားမသိပါဘူး ကုိကုိ ့အတြက္ဆုိ မိတင္လွတုိ ့သြက္လက္ ဖ်တ္လတ္ေနတာ။ အေမကေတာ့ ေျပာတယ္ “ေအာင္မယ္ေလး ငါ့သမီးမ်ား မယားဝတ္ေတြ ေက်ေနလုိက္ တာ ျမင္ျပင္းေတာင္ ကတ္တယ္”တဲ့ ေလ။

အလုပ္ေတာ့ လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ကုိကုိ ့ကုိ ခြင့္ေတာင္းေတာ့ ကုိကုိ က မ်က္ေထာင့္နီၾကီး နဲ ့ ၾကည့္တယ္။ လွကုိ ခုိင္းဖုိ ယူထားတာမဟုတ္ဘူးတဲ ့ခ်စ္လြန္းလုိ ့ယူထားတာတဲ့ေလ။ လွ အိမ္မွာ အလုပ္ေတြ လုပ္ေန တာေတာင္ ေျပာမရလုိ ထားရသတဲ့။ ဒီေတာ့လည္း ကြ်န္မ မယားအလွ အလိမၼာကေလးကလည္း ေခါင္းေလး ျငိမ့္ျပီး “ဟုတ္ ကဲ ့ ပါရွင္ရယ္ ဟုတ္ကဲ့ပါ ကိုကုိရယ္နဲ ့”သူ ့ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းကေလးထားလုိ ့ လုိက္နာရ ျပန္တာေပါ့ ေလ။ အင္း ေပါ့ေလ သားကေလး ကတစ္ေယာက္ သမီးကေလးက တစ္ေယာက္ လူလားေျမာက္တဲ ့အထိ စင္းစင္းၾကီး လွေန တဲ ့မယားဆုိေတာ့လဲ ခ်စ္တာေပါ့ေလ။ ဟုိမခင္စန္းလုိ မီးယပ္ပိန္နဲ ့ေျခာက္ကပ္ေနရင္ေတာ့ ဒီအခ်ိန္ တင္တင္လွ တုိ ့ မ်က္ရည္နဲ ့မ်က္ခြက္ လင္ပစ္လုိ ့ဟစ္ဟစ္ျပီးေအာ္ငုိေနရမွာေပါ့။

တင္တင္လွကုိ လူအမ်ားက အားက် ၾကတယ္ေလ။ တင္တင္လွ ဘာေတြလုပ္ရသလဲဆုိတာမွ သင္းတုိ ့က မသိ ဘဲကုိး။ အလွေတြေလ်ာ့လုိ ့လင့္အခ်စ္ေတြ ေပါ့သြားမွာစုိးလုိ ့အိမ္ေထာင္သက္ေတြ ရွည္ၾကာ လာ တုိင္း ဒီအလွ ေတြကုိ မပ်က္ရေအာင္ ထိန္းရသိမ္းရတာေပါ့။ ကေလးေတြကလည္း လက္လြတ္ေနျပီ ဆုိေတာ့ တင္တင္လွတုိ ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ပုိျပီးျပဳျပဳျပင္ျပင္လုပ္ႏိုင္တာေပါ့။ ကေလးေတြ ၾကီးမွ မဟုတ္ပါဘူး ကေလး ေတြ ငယ္တုန္းက လည္း ဒီလုိပဲ ဘယ္ေလာက္ မအားမအား သနပ္ခါးကေလးေတာ့ ပါးေလးေပၚ တင္ထားလုိက္ တာပဲ။ ကုိကို အ လုပ္သြားခါနီးေလး နမ္းလိုက္ရင္ ၾကဳိင္ၾကဳိင္ေလးေမႊးေနမွ ျဖစ္မယ္ေလ ဟင္းဟင္း .....။ ကေလးေသးေစာ္ နံေန ရင္ ကြ်န္မေယာက္်ားအေခ်ာ ကေလး ေရႊစိတ္ေတာ္ ေတြ ညဳိးမသြားရေအာင္ေပါ့။ ဒါမ်ဳိးျဖစ္ ဖန္မ်ားေတာ့ တစ တစ အျပစ္ျမင္သြားရင္ မခက္ပလား။

ခုေတာ့ တင္တင္လွ အရြယ္ေလးကလည္း ရလာျပီေလ။ ဇရာကုိေတာ့ တင္တင္လွ လည္း အံ မတုႏိုင္ပါဘူး။ ဒီ ေတာ့ အစားေလးက စ အသြားေလးက အဆုံး ထိန္းရသိမ္းရ ေနရထုိင္ရေတာ့တာေပါ့။ ေဟာ မနက္ ကုိကုိ လမ္း ေလွ်ာက္တဲ ့အခါ တင္တင္လွကလည္း ခါးကေလးလိမ္လိမ္ျပီး ေလွ်ာက္တာေပါ့။ ကုိကုိ ေျပးတဲ ့အခါ က်ျပန္ေတာ့ လည္း ရင္ကေလး တခ်ီခ်ီနဲ ့ေျပးတာေပါ့။ ကိုကို ကုိယ္လက္ လွဳပ္ရွား ေသြးပူကေလး လုပ္ျပန္ေတာ့ တင္တင္လွ လည္း ေျခကေလးဆတ္ ကုိယ္ကေလးခါနဲ ့အဆီဆို ပါးပါးလ်လ်ေလးေတာင္ မတက္ရေလေအာင္ လုပ္ရ ကစား ရတာေပါ့။ ေဟာ တစ္ခါတစ္ရံ ေန ့ခင္းေန ့လည္အားတဲ ့အခါ အိပ္မိရင္ အဆီစုမွာ စုိးလို ့ စာဖတ္ တဲ ့အခါဖတ္ ျမဴးျမဴးၾကြၾကြ သီခ်င္းေလးဖြင့္ျပီး ေအရုိးဗစ္ကေလးကလည္း စိတ္ေပ်ာ္ကုိယ္ႏုတယ္ဆုိျပီး ကစားတဲ့ အခါ ကစား လုိက္ ေသးတယ္ေလ။

အစားက်ျပန္ေတာ့ေကာ အဆီဆုိ တင္တင္လွတုိ ့အဆိပ္လုိေရွာင္တယ္။ အသားလွေအာင္ ဗီတာမင္ေအပါတဲ့ အ သီးအႏွံေတြစားတယ္ အရြက္စိမ္းစိမ္းေတြကုိ မိန္မိန္ဝါးတယ္။ အသားဟင္းဆုိ ဆီစုိရုံ ပါေလရံ ေလး ဝက္သား
သုံးထပ္သားမ်ားဆုိေဝလာေဝးေပါ့။ ျမင္ၾကည့္ လွည့္ပါ တင္တင္လွ ဘယ္ေလာက္ အဆင္ေတြေျပျပီး လူေတြ ေငးေအာင္ လွေနလုိက္မလဲလုိ ့ေလ။ သူ ့အခ်ိန္ ဇယားနဲ ့ သူူ မာမီေတြဆီသြားျပီး ေပါင္းတင္ရတာက တစ္မ်ဳိး၊ ဆံပင္ေလး ပုံစံေျပာင္းရတာ တစ္မ်ဳိးနဲ ့ ပိုက္ဆံ ေတြကေတာ ့ကုန္သေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ လင္ကခ်စ္တယ္ လင္ မပစ္ဘူးေပ့ါ။ မခင္စန္းတုိ ့ ႏြယ္ႏြယ္ ေအးတုိ ့ မ်ား ကြ်န္မကုိ မေတြ ့ လုိက္နဲ ့ေတြ ့လုိက္တာနဲ ့ဟယ္ မမတင္ရယ္
ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလးက် လွလုိက္တာ ေနာ္....တဲ ့ ။ ဒီမိန္းမေတြကလည္း အဲလုိ .... အဲလုိ ....သုံးဆယ္ျဖတ္ျပီး ေလးဆယ္ကပ္ေနတဲ ့မိန္းမက ဆယ္ေက်ာ္ သက္လုိ ေတာ့ လွမတဲ့လား ... ဟင္းဟင္း ....။

ဒါေပမယ့္ တင္တင္လွ လွလွေလး ျပဳံးလုိက္မိတာေပါ့ေလ။ ကေလးႏွစ္ ေယာက္ကုိ ေမြးစားထားတာမ်ား လားလို ့ေမးတဲ ့သူကေမးေသးတယ္။ ဒီအခါက်ေတာ့ မိခင္မာန္ေလးတက္ျပီး ခါးေလးေထာက္ ေမးေလးေင့ါျပီး ခပ္ဆတ္ ဆတ္ ကေလး ျပန္ေငါက္ရတယ္ေလ ...“ ဟဲ့ ငါ့သားသမီး ငါမေမြး လုိ ့ဘယ္သူေမြးမလဲ .. ကေလးေတြ ၾကားလုိ ့ယုန္ထင္ေၾကာင္ထင္ ထင္ပါ့မယ္ ”လုိ ့ေျပာရတယ္။ ကြယ္ရာက်မွ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ မ်က္ႏွာၾကီး စပ္ျဖီးျဖီး နဲ ့ၾကိတ္ ျပီး ျပဳံးတာလည္း ျပဳံးတာေပါ့။ လူေတြကအဲလုိ ခက္တယ္။ အင္းေပါ့ေလ ဒါမွကုိကုိ က ႏွစ္ေယာက္ တည္းရွိရင္ “ေအာင္မယ္ေလး ကုိကုိ ့ရဲ ့ ယဥ္ယဥ္ျပီးလွတဲ ့ တင္တင္လွေလး ရယ္ ခ်စ္လွခ်ီရဲ ့ကြယ္ ”ဆိုျပီး ေျပာမွာ ကုိးေလ။ လင္မပစ္ေအာင္ တင္တင္လွ ေပးဆပ္ရတာေတြ ေပါ့။ လြယ္တယ္ မ်ား မွတ္လုိ ့ ...။

ေအာ္ မိန္းမေတြမ်ားလည္း လွျပန္ေတာ့လည္း တစ္ဒုကၡ မလွျပန္ေတာ့လည္း တစ္ဒုကၡ ..... ခုထိေတာ့ တင္တင္ လွ တုိ ့ အဲဒီဒုကၡေတြကို ဆင္းရဲျခင္းလုိ ့မျမင္မိေသးဘူးေလ ....။ ဒီေတာ့ ဆက္ျပီး ျပဳရျပင္ရဦးမွာေပါ့ .... တစ္ခုပဲ လုိပါတယ္ေလ ခ်စ္လင္ၾကီးက ခ်စ္ေနဖုိ ့မဟုတ္လား။ သူ ့အတြက္ ခ်ည္းပါပဲေလ..... ဟင္းဟင္း ...။ လွတယ္လုိ ့အေျပာခံရဖုိ ့ကလည္း တယ္မလြယ္လွပါဘူး....။ တင္တင္လွ သာၾကည့္လွည့္ .....။

တင္တင္လွ သက္ျပင္းေလး အသာခ်ျပီး ကက္ဆက္ခလုပ္ေလးကုိ အသာႏွိပ္လုိက္သည္။ ကုိယ္ၾကပ္အက်ီ ၤထဲ အ က်ရွိေနတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ေလးကုိ အသာေလးလွုပ္ျပီး ကက္ဆက္က ထြက္လာတဲ့ ဂီတသံေလးနဲ ့ အဆီခ် သင္ခန္း စာ နံပါတ္တစ္ကုိ စလုိက္ပါသည္။ “လွလုိက္တာ တင္တင္လွရယ္ ” ဆုိတဲ့စကားကလည္း တင္တင္လွရင္ထဲ ဘိန္းစြဲသလုိ စြဲေနေတာ့ ..... လွုပ္ဟဲ့ ကဟဲ့ အဆီကုိ မတက္ေစနဲ ့တင္တင္လွရဲ ့ဆုိျပီး ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ၾကိမ္းဟယ္ ေမာင္းဟယ္ နဲ ့ ေနရေလသည္။ ေအာ္ .... လင္တစ္ေယာက္ တန္ဖုိးကလည္း တယ္ၾကီးသကုိးေလ ...ဟု တင္တင္ လွ တစ္ေယာက္ တစ္ကုိယ္တည္း ေရရြတ္ရင္း ...။


**********************


စာဖတ္လည္လာမိတ္သဟာ ခ်မ္းသာကုိယ္စိတ္ျမဲပါေစ

ရန္ကုန္သား :D

Saturday, October 3, 2009

အခ်စ္သာေပးပါ ......


“ခ်စ္သူရဲ ့ေတာင္းဆုိမွုေတြနဲ ့ ပင္ပန္းႏြမ္းေနေနျပီလား ........
ခ်စ္သူရဲ ့တားျမစ္မွုေတြနဲ ့မြန္းၾကပ္ေနျပီလား........
ခ်စ္သူရဲ ့အလုိဆႏၵေတြကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ ့ကြ်န္ေတာ့္မွာ အားအင္ေတြရွိပါေသးရဲ ့လား .......”


ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးလြန္း၍ ခ်စ္ပါရေစဟု ခြင့္ပန္ခဲ့သည္မွာ ကြ်န္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ပင္ျဖစ္သည္။ သူမကုိ ခ်စ္ခြင့္ရလွ်င္ ကြ်န္ေတာ့္ ဘဝ အရာရာျပည့္ျပည့္စုံ လုံငသြားလိမ့္မည္ဟုလည္း ယုံၾကည္ခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္၌ အခ်စ္ ဟု အ မ်ားေခၚဆုိအပ္ေသာ အရာသည္္ ထုံးဖြဲ ့ရစ္ေႏွာင္စြာ ေပါက္ပြားျဖစ္တည္ခဲ့သည္ဟုလည္း သိရွိခဲ့သည္။ သူမ သာ ကြ်န္ေတာ့္ ဘဝတြင္ မရွိခဲ့ရင္ ကြ်န္ေတာ္ အသက္ရွုလွ်က္ ေသဆုံးေနေသာသူ တစ္ေယာက္ .... ျပဳံးေနေသာ္ လည္း ေကာင္းစြာမေပ်ာ္ရႊင္ရသူတစ္ေယာက္ .... ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္သြားေပလိမ့္မည္။ ကြ်န္ေတာ္ေသ သြားႏိုင္ တယ္ လို ့ေျပာရင္ေတာ့ အနည္းငယ္ ယုတိၱမတန္ျဖစ္ေပမည္။ ဒီအခ်က္သည္ ကြ်န္ေတာ္ ့အခက္အခဲမ်ား အား လုံး ၏ အရင္းအျမစ္ဟုကလည္း ဆုိႏိုင္ပါသည္။

အခ်စ္သည္ စတင္ ထိေတြ ့ဖုိ ့ၾကဳိးစားခဲ့ခ်ိန္တြင္ အလြန္တရာ ေရ ငတ္ေနသူတစ္ေယာက္ ေရကုိ ေတြ ့ရသည့္ ခံ စားခ်က္မ်ဳိးကုိ ေပးသည္ ... ဒီေရ ကုိသာ ေသာက္လုိက္ရရင္ ရင္တစ္ခုလုံး ေအးေအးျမျမ ျဖစ္သြား လိုက္မည့္ျဖစ္ ျခင္း ..... ဒီေရ ကုိသာ ေသာက္လုိက္ရရင္ .... အားေတြ မာန္ေတြ တဟုန္းဟုန္းေပၚေပါက္လာလုိက္မည့္ျဖစ္ျခင္း။ အဲဒီေရ ကုိ ေသာက္သုံးေနခ်ိန္ တြင္လည္း ေမွ်ာ္လင့္ထားသလုိ ေအးလည္း ေအးျမပါ၏ ခြန္အားေတြလည္း ေပါက္ ပြားလာပါ၏။ ခ်စ္လည္း ခ်စ္လုိက္ရ ပါ၏။ ေက်နပ္မွု ပီတိကုိလည္း လွုိက္ဖုိ ေအးျမခံစားရပါ၏။ .....

အဲဒီအခ်စ္ကေလးသည္ ကဗ်ာေတြ စာေတြထဲကလုိ ေတာင့္တမွုကင္းမဲ့ေနလွ်င္ေကာင္းမည္ .... ေအးျမေနလွ်င္ ေကာင္းမည္.... ခြန္အားေတြ ေပးလွ်င္ေကာင္းမည္ ..... ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ကူးထဲက အခ်စ္သည္ ထုိသုိ ့ျဖစ္၏။ ခ်စ္ ျခင္းသည္ ဤမွ် မရုိးစဥ္းပါ။ တြက္ရခက္ေသာ ပုစာၦတစ္ခုလုိလည္း ရွုတ္ေထြးမွု မရွိပါ။ သုိ ့ေသာ္ အေျဖကား သိ ေနလွ်က္ႏွင့္ သက္ေသျပရခက္လြန္း၏။ သူမ ကုိ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္သားလားဟု ေမးလွ်င္ ခ်စ္ပါသည္ အရမ္းခ်စ္ ပါ သည္။ သူမ ကေကာ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ခ်စ္ပါသလား။ ခ်စ္သည္ဟု ထင္ပါသည္ ခ်စ္ေကာင္းခ်စ္ႏိုင္ပါသည္ဟု ေျဖ ရ ေပမည္။

မိန္းမတစ္ေယာက္၏ ခ်စ္ျခင္းကုိ ရယူပုိင္ဆုိင္ျခင္းအတြက္ ထုိထုိေသာ ေယာက်္ားသည္ အဘယ္ကယ့္သုိ ့ေသာ အရည္အခ်င္းမ်ားျဖင့္ျပည္စုံရမည္နည္း။ ဥစၥာပစၥည္းျပည္စုံရန္လုိ၏ ပညာတတ္က ပုိေကာင္း၏။ ၾကင္နာတတ္က ပုိ၍ ေကာင္း၏။ ကုိယ့္ကုိ ရင္ႏွင့္ရင္း၍ခ်စ္ေသာ ေယာက်္ား ျဖစ္ဖုိ ့ကား အေရးအၾကီးဆုံးျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ ့ေသာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားက “သူခ်စ္ကုိ သာလုိသည္ ” ဟုေျပာၾကသည္ကုိ ၾကားဖူး၏။ အခ်စ္သည္ ထုိကဲ့သုိ ့ေသာ စုံတြဲမ်ား ၾကားတြင္ မ်က္စိသူငယ္ နားသူငယ္ျဖစ္ေနရတတ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ အခ်စ္ကုိ လည္း ေကာင္း မိမိကုိယ္ကုိ လည္းေကာင္း တန္ဖုိးထားေသာ အမ်ဳိးသမီးကုိ ခ်စ္လုိ ပါသည္။ လက္ထပ္ထိမ္းျမားလုိ ပါသည္။ သုိ ့ေသာ္ ထုိသုိ
ေသာ ေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္သည္ လက္ေတြ ့တြင္အလြန္နည္းပါးလွသည္။ အခ်စ္ကုိ အရင္းတည္လွ်က္ ဘဝကုိ တည္ ေဆာက္လုိေသာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ အတြက္ဟူက ပုိ၍ မွန္ကန္ ျပည့္စုံေပလိမ့္မည္။

သူမ သိပ္ သဝန္တုိတတ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ခ်စ္လြန္း၍ ဟု ယူဆခဲ့သည္။ သုိ ့ေသာ္ အခ်ိန္ၾကာလာေသာအခါ ကြ်န္ေတာ့္အား ယုံၾကည္မွု မရွိဘူးဟု ျမင္လာပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္၏ ေစာင့္ထိန္းႏိုင္မွုကို သံသယျဖစ္လြန္းသည္၊
နာ နာ က်င္က်င္ဆုိပါက ေစာ္ကားလြန္းသည္ဟု ျမင္လာ၏။ ထုိအခါ ကြ်န္ေတာ့ မာနက ဟက္ကနဲ အေမာက္ တ ဝင့္ဝင့္ျဖစ္လာရသည္။ ထုိမာနသည္ အခ်စ္၏ ေဖ်ာင္းဖ်မွုေအာက္တြင္ အသာတၾကည္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္း ျငိမ္သက္ ေနပါ့မလား။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေသခ်ာစြာမသိပါေခ်။ ျမင့္ျမတ္ေသာ ေယာက်္ားဟု မဆုိခ်င္ပါ သုိ ့ေသာ္ အခ်စ္ကုိ ျမတ္ႏိုးသည့္ ခ်စ္သူကုိ တန္ဖုိးထားသည္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ဟု သာဆုိခ်င္ပါသည္။ သုိ ့ေသာ္ သဝန္တုိ တတ္ လြန္းေသာ မိန္းမကုိ ခ်စ္ေသာ ေယာက်္ားသည္ အလြန္တရာ ေစာင့္ထိန္းႏိုင္သူျဖစ္ျခင္းမွာ သဘာဝ၏ အေတာ္တဆမွု တစ္ခု ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

ခ်စ္သူကုိ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ေဘာင္ခတ္ျခင္းသည္ ျပဒါးတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းဟု ကြ်န္ေတာ္ယုံၾကည္ပါသည္။ သုိ ့ေသာ္ လက္ေတြ ့တြင္ ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ ထုံးေႏွာင္ခဲ့ေသာ ထုိေႏွာင္ၾကဳိးတျဖစ္လဲ အခ်စ္၏ ေဘာင္ခတ္မွု
မ်ား တြင္ အသားက်ေယာင္ ျဖင့္ ဖရုိဖရဲျဖစ္လုိေနခဲ့ပါသည္။ ဒီ မိန္းမကုိ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ခဲ့မိပါသည္။ ခ်စ္သူက မ လုပ္ နဲ ့လုိ ့ေျပာသည္ကုိ ၏သည္ မလြဲလုိက္နာလွ်က္ ဂုဏ္ယူတတ္ၾကသည္မွာ လူငယ္တုိင္း၏ သဘာဝျဖစ္ သည္။ ခ်စ္သူ ကေျပာထားတယ္ ေဆးလိပ္မေသာက္နဲ ့... အရက္မေသာက္နဲ ့ ... ခ်က္တင္ မထုိင္နဲ ့......စသည္ စသည္ျဖင့္ .....။ ၾကည္ႏူးစရာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေကာင္းလြန္းလွေပသည္။ ခ်စ္သူ၏ ေတာင္းဆုိမွုမ်ားကုိ ၾကဳိးစားျဖည့္ ဆည္း ေပးရျခင္းသည္လည္း သာ၍ပင္ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာအရာမ်ားျဖစ္သည္။ ခ်စ္သူသည္ ထုိေယာက်္ား ငယ္ အား အမွန္တကယ္ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးခဲ့လွ်င္ ပုိေကာင္းေပမည္။

သူမ သည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ တစ္ဦးတည္းေသာ အခ်စ္ရဆုံးေသာ သတုိးသမီးေလာင္းျဖစ္ပါသည္။ ထုိအခ်ိန္ တြင္ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနေသာ သူမ နံေဘးက ေနရာသည္ အလြန္တရာ က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းေနခဲ့သည္။ ကြ်န္ ေတာ့္ အခ်ိန္ေတြ၊ ၾကဳိးစားအားထုတ္မွုေတြ၊ လုိက္ေလ်ာမွုေတြ၊ ေပးဆပ္မွုေတြ၊ စြန္ ့လႊတ္ခဲ့တာေတြ အတြက္ ရရွိ လုိက္ေသာ အရာသည္မြန္းၾကပ္မွု တစ္ခုသာျဖစ္သည္။ သူမ၏ ေတာင္းဆုိမွု မွန္သမွ်ကုိ လုိက္ေလ်ာဖုိ ့ၾကဳိးစား လွ်က္က ကြ်န္ေတာ္ က်ဆုံးေနခဲ့ျခင္းျဖစ္မည္။ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေသာ မိန္းမသည္ အလုိၾကီးေသာ မိန္းမတစ္ ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။ သူမ၏ လုိအင္မ်ားကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ဖုိ ့ရာ အင္အား ရွိမွ ရွိပါေစေလစ ဟု ပထမ ဆုံး အၾကိမ္သံသယ ျဖစ္ခဲ့မိပါသည္။ သုိ ့ေသာ္ ဒီမိန္းမကုိ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ပါသည္။

“အခ်စ္သည္ ေရြးခ်ယ္မွု မဟုတ္ပါ။
အခ်စ္သည္ ကံစမ္းမဲႏွုိက္ျခင္းဟု ဆုိက မွန္ကန္ႏိုင္သည္။
သုိ ့ေသာ္ သူမက ကြ်န္ေတာ့္ အခ်စ္ကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။”

“အိမ္မွုကိစၥေတာ့ ဘာမွ မတတ္ဘူး ဒါေၾကာင့္လည္း ကြ်န္မတုိ ့က အိမ္အကူ ေခၚေပးႏိုင္တဲ့ ေယာက်္ားကုိ ေရြးၾကဳိက္တာေလ .....”

“လုိတုိင္းတ ရလုိ ့ပဲ ဒီေယာက်္ားကုိ ကြ်န္မယူဖုိ ့ဆုံးျဖတ္လုိက္တာေပါ့ ....”

“သူခ်စ္ကုိ ရတာ ကြ်န္မ ကံေကာင္းလုိ ့ပဲျဖစ္မွာ .....”

ကြ်န္ေတာ္ သူမ ဆီက လုိခ်င္သည္မွာ အခ်စ္ျဖစ္ပါသည္။ အေတာမသတ္ႏိုင္ေသာ ျဖည့္၍ မျပည့္ ႏုိင္ေသာ အ လုိဆႏၵမ်ားဟုတ္ပါေပ။ သုိ ့ေသာ္ ဒီစကားေတြသည္ ကြ်န္ေတာ့္အား ႏြားလုိ ့ေခၚလုိက္သလုိ ခံစားရေစပါသည္။
ကြ်န္ ေတာ္သည္ သူမ အတြက္ ေငြထုတ္လုပ္စက္တစ္လုံးသာျဖစ္ေနသည္ကုိ ဝမ္းနည္းစြာသိခဲ့ရပါသည္။ ကြ်န္ ေတာ္ ေငြမရွာ ႏိုင္ေသာ တစ္ေန ့တြင္ ထုိမိန္းမသည္ ကြ်န္ေတာ့္အား ထားသြားမည့္ မိန္းမျဖစ္ပါသည္။ မိန္းမတစ္ ေယာက္ကုိ အိပ္ခ်င္ယုံသက္သက္နဲ ့ လက္ထပ္ခဲ့ေသာ ေယာက်ာ္းျဖစ္ပါက ဒီစကားသည္ ရယ္ေမာစရာ ျဖစ္ ေကာင္းျဖစ္ေပ လိမ့္မည္။ သုိ ့ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေသာ မိန္းမ၏ ပါးစပ္မွ ေျပာေသာစကားျဖစ္သည္ကို မယုံခ်င္ ေသာ္မွ ယုံခဲ့ရပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ဝမ္းနည္းမိပါသည္။ ခ်စ္ခဲ့ရေသာ ႏွလုံးသားကုိ အားနာပါသည္။

အခ်စ္တြင္ ပါဝင္ေသာ အရာသည္ ႏွလုံးသားတစ္စုံသာျဖစ္သည္။ အခ်စ္သည္ ပုိင္ဆုိင္မွုကို ေတာင့္တတတ္ သည္။ ထုိ ့အတြက္ ဓမၼတာအရ ေယာက်္ားတုိ ့သည္ ကနဦး ေပးဆပ္သူမ်ားျဖစ္ၾကရသည္။ နားလည္မွု ဆုိသည္ ကုိ ကြ်န္ေတာ္မရခဲ့ပါ .... ယုံၾကည္မွုကို မရခဲ့ပါ ...... အခ်စ္ကုိ ရသေယာင္ႏွင့္မရခဲ့ပါ။ နာက်င္မွုကုိ ေလ်ာ့ပါး ေစ ေသာ စကားေတြ မၾကားခဲ့ရဖူးပါ .... ဝမ္းနည္းမွုကို ေျပေပ်ာက္ေစေသာ ႏွစ္သိမ့္စကားေတြ မၾကားခဲ့ရဖူးပါ ..... ၾကဳိးစားအား သစ္ ဖုိ ့ အားေပးစကားေတြ မၾကားခဲ့ရဖူးပါ။ ကြ်န္ေတာ္လဲျပဳိခ်ိန္တြင္ သူမ ေဖးကူလာမလား ဆို တာ လည္း မေသခ်ာပါ .... ဝမ္းနည္းေၾကကြဲရခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္အတူ ငိုေၾကြးႏိုင္ပါ့မလား ..... ကြ်န္ေတာ္ နိမ့္ပါး ခ်ိန္ တြင္ အတူ ရုန္းကန္ႏိုင္ပါ့မလား။ သံသယ ႏွင့္ အခ်စ္သည္ အတူ မရွိစေကာင္းေသာ အရာျဖစ္သည္။ အိမ္ ေထာင္ ေရး တစ္ခုတြင္ သံသယသည္ အဖ်က္သမားျဖစ္၏။

ကြ်န္ေတာ္ သံသေတြ ပြားေနရသည့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ ဘယ္လုိ လက္ထပ္ယူရပါ့မလဲ။ ကြ်န္ေတာ္ သူမကုိ လက္ထပ္လုိျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တည္ေဆာက္လုိ သည္က “အိမ္” ျဖစ္ပါသည္။ မိန္းမကုိ ဝယ္ယူျခင္းမဟုတ္ပါ။ ေငြ
လုပ္ စက္ရုံတစ္ခု တည္ေဆာက္လုိျခင္းမဟုတ္ပါ။ အခ်စ္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ ထားေသာ အိမ္ကေလးထဲတြင္ ခ်စ္ သူ ႏွင့္အတူ ေလာကဓံကုိ အတူတကြ ရင္ဆုိင္လုိ ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ထုိခ်စ္သူကုိ လုိသမွ် ေပးႏိုင္ပါသည္။ ႏွ လုံး သားခ်င္း ထပ္တူ မက် ဘဲႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မခ်စ္ဘဲႏွင့္ ေတာ့ ဒီေလာကဓံ မႏိုင္ဝန္ၾကီးကုိ မထမ္းခ်င္ပါ။ ခ်စ္ ရည္ရႊန္းေသာ မ်က္ဝန္းတစ္စုံသာ လုိပါသည္။ အခ်စ္ႏွင့္ျပည့္ေသာ ႏွလုံးသား တစ္ခုကုိသာ လုိပါသည္။ က်န္ ေသာ အပုိင္းသည္ ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ ကြ်န္ေတာ့္ တာဝန္သာျဖစ္သည္ ဟုလည္း ခံယူထားသည္။

အခ်စ္ႏွင့္ လက္ထပ္ျခင္း အႏုပညာသည္ ဦးေႏွာက္ေတြ ဝင္မေမႊသမွ် အလြန္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းေသာ ဇာတ္ လမ္းတစ္ပုဒ္သာျဖစ္သည္။ အခ်စ္ သည္ လက္ေတြ ့က်လြန္းေသာ အရာမ်ား၏ ထုိးႏွက္မွုကုိ ေကာင္းစြာ မခံႏိုင္ ပုံေထာက္လွ်င္ ကဗ်ာေတြစာေတြ ထဲကလုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မခ်စ္ႏိုင္ေသးဘူးဟု ဆုိရမည္။ အခ်စ္မွာ အတၱကင္း တယ္လုိ ့ဒီကေန ့ ကြ်န္ေတာ္ မယုံေတာ့ျပီ။ ကြ်န္ေတာ့္အတၱသည္ လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလုိ ဘြားဘြားၾကီး ျမင္ လာရျပီ။ သူမ၏ အတၱသည္လည္း ကြ်န္ေတာ့ အခ်စ္ကုိ တက္နင္းသြားျပီျဖစ္ပါသည္။

မွားယြင္းေသာ ေတြ ့ဆုံမွုကို ဖ်က္သိမ္းေၾကာင္းေၾကညာရေသာအခါ နစ္နာသူသည္ သူမျဖစ္၍ နာက်င္ရသူသည္ ကြ်န္ေတာ္ျဖစ္ပါသည္။ သူမအတြက္ နာမည္ နစ္နာသြားပါသည္။ သူမထံမွာ ခ်စ္ျခင္းကုိသာ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သူ ျဖစ္၍ သူမ ဘဝကုိ စြန္းေထးေအာင္ မျပဳခဲ့သည့္အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ ဆုတ္ခြာမွုသည္ လိပ္ျပာသန္ ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ ႏွလုံးသားတစ္ခု ပြန္းပဲ့သြားပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ကုိ မခ်စ္ေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ လက္မထပ္လုိ ပါ။

လက္ထပ္ေသာ မိန္းမသည္ ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္သူ သာ မလြဲဧကန္ျဖစ္ရမည္။ ကြ်န္ေတာ္ အစြန္းေရာက္စြာ ဆုိလုိျခင္း မဟုတ္ပါ။ လူတုိင္း လုိခ်င္မွု ေတာင့္ တမွု ေတြ ရွိေနျမဲသာျဖစ္ပါသည္။ သုိ ့မွလည္း လူသားဟူေသာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ဆုိခ်က္သည္ သဘာဝက် ျပည့္စုံမည္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ပင္ လုိခ်င္ေတာင့္တမွုမ်ားႏွင့္ လူသား တစ္ ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ သုိ ့ေသာ္လုိသည္ထက္ ပုိလာလွ်င္ေတာ့ ေလာဘ အေတာမသတ္ျခင္းဟုဆုိရပါမည္။

ယခု အခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေသာ ထုိမိန္းမသည္ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္၍မရဲေသာ မိန္းမျဖစ္လုိ ့သြားခဲ့ရသည္။ ကြ်န္ ေတာ္ တကယ္မခ်စ္၍ ဒီ စကားမ်ိဳးေျပာတာျဖစ္တယ္လုိ ့ယုိးစြပ္မည္ဆုိလွ်င္ေတာ့ ဝမ္းနည္းစြာ ျငင္းဆုိရ မည္။ လက္ေတြ ့ ဘဝတြင္ ခ်စ္ျခင္းသည္ ထုိမွ် မ၇ုိးစင္းလွေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ရမယ္ရွာျခင္းမဟုတ္ပါ။ ရင္ ထဲ တြင္တကယ္မသာျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဝမ္းနည္းစြာလမ္းခြဲခဲ့ၾကပါသည္။

“ခ်စ္သူ၏ အလုိဆႏၵေတြကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ ့
ကြ်န္ေတာ့္မွာ အင္အားေတြ မရွိေတာ့ပါ....
ထုိအတြက္ လိုအပ္ေသာ “အခ်စ္ ”ေပ်ာက္ဆုံးသြား၍ ျဖစ္ပါသည္။”

ပုံေလးကုိ ဒီက ယူပါတယ္ :D

**************

စာဖတ္လည္လာမိတ္သဟာ ခ်မ္းသာကုိယ္စိတ္ျမဲပါေစ
ရန္ကုန္သား


Monday, September 28, 2009

ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ကဗ်ာဆန္ေသာ


ကြ်န္ေတာ့္မွာ အသက္လုိ ခ်စ္ရတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္ ....။ သူ ့နာမည္က ေဝ တဲ့ ....။ ကြ်န္ေတာ္ က ခ်စ္တဲ့ေဝေရ လုိ ့ေခၚတာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ ေဝက နတ္သမီးရွုံးေအာင္ လည္း မလွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ ေတာ္ ေဝ့ကုိ “ခ်စ္တဲ့ေဝေရ” လုိ ့ေခၚလုိက္လုိ ့ ေဝ ေမာ့ၾကည့္လုိက္တာနဲ ့ ေဝက နတ္သမီးေလး ျဖစ္သြားတယ္ ေလ။

ေဝက ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ သူ ့ကုိ သူ ခ်စ္သေလာက္ မခ်စ္ဘူးလို ့ အျမဲထင္ေနတာ။ ကြ်န္ေတာ္က ေဝ့ကုိ ဘယ္ ေလာက္ ခ်စ္ပါတယ္ ဆုိတာကုိ ဖြဲ ့ႏြဲ ့ျပီးေျပာမွ မေျပာတတ္တာ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေဝ့ကုိ ခ်စ္တာပဲေလ။ ဘယ္ ေလာက္ ခ်စ္လဲ ဆုိေတာ့ ..... ဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲ ကြ်န္ေတာ္မွ မသိတာကုိ။ ေဝက အဲလို ေျပာရင္ မ်က္ ႏွာေလး အုိအုိ သြားတယ္.... ။ ေျပာတတ္မွ အခ်စ္လား ေဝရယ္လုိ ့ပဲ ကြ်န္ေတာ္ အျမဲ ျပန္ျပန္ေျပာခဲ့တာေပါ့။ ေဝ က အဲလိုေျပာေတာ့ ျပဳံးတယ္ဗ်။ ဘာလုိ ့ျပဳံးတာလဲလုိ ့ေတာ့ ေမးလုိ ့လည္း မရဘူး ေျပာလည္း မေျပာဘူး။ တစ္ခါ တစ္ခါ ေဝ့ အျပဳံးေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္ အဓိပၸါယ္ေဖာ္ရင္း ေမာေနခဲ့ရတယ္ဗ်ာ။

ေဝက စကားသိပ္တတ္တယ္ ။ စကားေတြ အမ်ားၾကီးေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေဝေျပာတဲ့စကားေတြ က ကဗ်ာဆန္တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ေဝေျပာတဲ့စကားေတြ ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ဘူးေလ။ နားလည္တဲ့အခါက် ျပန္တာ့ ကြ်န္ေတာ္ ရယ္ေနရေတာ့တာ။ အဲဒီအခါ ေဝ က သိပ္စိတ္ဆုိးတာ။ ေမာင္က ေဝေျပာတဲ့ စကားေတြကုိ ရယ္ပစ္ရက္တယ္ ဆုိျပီးေလ။ ေဝ စိတ္မဆုိးေအာင္ ရင္ထဲမွာပဲ ျပဳံးရယ္လုိက္ရတယ္ပဲ ဆုိၾကပါစုိ ့။

ကြ်န္ေတာ့္မွာ စကားေတြ သိပ္ဆင္းရဲတာပဲ။ ရင္ထဲရွိတဲ့ ေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြကုိ တန္ဆာမဆင္တတ္တာလဲ ကြ်န္ေတာ္ညံ့တာပဲျဖစ္မွာပါ။ ေဝက စကားလွလွေတြ ေျပာတတ္တယ္ ... ကြ်န္ေတာ္ ေတြးေတြးျပီး ရယ္ရတဲ့ စကားေတြ လည္း ေျပာတတ္တယ္ ... ခက္တာက ကြ်န္ေတာ္ ေတြးေတြးျပီးရယ္ရင္ ေဝက စိတ္ေကာက္သြားတာ အေတာ္ဂြက်တယ္ .... ။

************

“ ေမာင္က ေဝ့ကုိ အသက္ေလာက္ခ်စ္တယ္လုိ ့ေျပာတယ္ေနာ္ .... ေဝကေတာ့ ေမာင့္အသက္ကုိ ေဝ့ အသက္ ထက္ ပုိခ်စ္တာ ....သိလား ေမာင္”

ကြ်န္ေတာ္က သိပ္တုံးတယ္။ ေဝအဲလို ေျပာေတာ့ “အင္း” လုိ ့ တစ္လုံးပဲ ျပန္ ေျဖခဲ့တာေလ။ ေဝက ကြ်န္ေတာ္ တစ္ခုခုမ်ားေျပာမလားရယ္လုိ ့ ေစာင့္ေနေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဘာမွ မေျပာ ျဖစ္လုိက္ပါဘူး။ ေဝ သိပ္ခ်စ္တာ ကြ်န္ေတာ္သိေနတာပဲကုိ။ အရင့္အရင္က မေက်နပ္ခ်က္ေတြေရာ အဲဒီေန ့အတြက္ပါ ေပါင္းျပီး ေရခဲတုံးၾကီးလုိ ့ ေဝက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေခၚလုိက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ေဝ့ရဲ ့ေရခဲတုံးၾကီးပါ ...။

“ေမာင္ ဟုိမွာ ၾကည့္စမ္း ပန္းေလးေတြ လွလားဟင္ .... ေဝကေလ ပန္းကေလးျဖစ္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ေမာင္ ရဲ ့ဥယ်ာဥ္ၾကီးထဲက တစ္ပြင့္တည္းေသာ ပန္းေလးပဲျဖစ္ခ်င္တယ္ .....”

“ေမာင့္မွာသာဥယ်ာဥ္ရွိရင္ ပန္းတစ္ပြင့္ဘယ္ကမလဲ ... အမ်ားၾကီးကုိ စိုက္ပစ္မွာ .....”

ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲ ရွိတာကုိ ေျပာလုိက္ေပမယ့္ ေဝက ဘာမွ မွတ္ခ်က္ျပန္မေပးဘူးေလ။ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မူၾကဳိေက်ာင္းသားေလး တစ္ေယာက္ကုိ ၾကည့္သလုိ ျပန္ၾကည့္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ေဝ ဘာဆက္ေျပာမလဲလုိ ့ေစာင့္ေနခဲ့တာ ....။

***********

“ေမာင္ ငုိတဲ့အခါ ေဝ လည္းလုိက္ငုိခ်င္တယ္ ေမာင္ရယ္တဲ့အခါ ေမာင့္အျပဳံးေလးေတြ ျဖစ္ခ်င္တယ္ သိလား ....” ေဝက စာရြက္ပုိင္းေသးေသးေလး တစ္ခုေပၚမွာေရးျပတာ။ ကြ်န္ေတာ္ မငုိတတ္ဘူးဆုိတာ ေဝမသိမ်ား မသိလုိ ့လား။

“ေမာင္ မွ မငုိတတ္တာ ေယာက်္ားၾကီးငုိတာ ၾကည့္မေကာင္းပါဘူးေဝရာ ...” ကြ်န္ေတာ္ အဲလုိ ေျပာေတာ့ ေဝ က ကြ်တ္ဆုိျပီး ကြ်န္ ေတာ့္ပခုံးေပၚတင္ထားတဲ့ သူ ့ေခါင္းေလးကုိ ျပန္ဆြဲသြားတယ္။ ေနာက္ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ၾကည့္ ျပီးရယ္တယ္ ...

“ေမာင္ကေလ .... တင္စားျပီးေျပာလို ့ေျပာမွန္းလည္း မသိ ဟဟ ..ဟ.... တကယ္တကယ္ တုံးခ်က္က ရင္နင့္ စရာပဲ ....”

“ေဟာဗ်ာ .... တင္စားျပီးေျပာတာလား ....ေမာင္က မသိပါဘူး .... ဟဟ ေစာရီး ..... ဟုတ္တယ္ေနာ္ ေမာင္က တုံးလုိက္တာ ....”

အဲဒီ ေန ့ က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ...ဦးကုိကုိေဝး ... လုိ ့ေခၚျပန္တယ္ေလ .... ေရခဲတုံးၾကီးဦးကုိကုိေဝး ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ဟုတ္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း တကယ္ ေဝးလြန္းပါတယ္ေလ။

***********

“ကဲ ေတာ္ပါေတာ့ ေမာင္ရယ္ ေမာင့္ နမ္းရ တာ ဒူးရင္းသီးၾကီး နမ္းရသလိုပဲ ... ”

ဘယ့္ႏွယ္ ဒူးရင္းသီး ျဖစ္သြားရတာလဲဆုိေတာ့ ႏွုတ္ခမ္းေမႊးစူးလုိ ့တဲ့။ ေဝ ေျပာလုိက္ရင္ စကားေတြက အဆန္း ခ်ည္းပဲ။ ရယ္လည္းရယ္ရတယ္။ ေဝ့ကို ကြ်န္ေတာ္သိပ္ခ်စ္တာပဲ ....။ ကြ်န္ေတာ္ အျမဲ ႏွုတ္ခမ္းေမႊးရိတ္ဖုိ ့ မပ်င္း ေတာ့ ဘူးေလ။

ခရီးႏွစ္ရက္ေလာက္သြားျပီး ျပန္လာေတာ့ ေဝက ကြ်န္ေတာ့ကုိ ေျပာတယ္ ... “ေမာင္ ရယ္ လြမ္းလိုက္တာ ေမွ်ာ္ရလြန္းလုိ ့ေမာလွျပီ ....” တဲ့ ..။

“ေအာ္ေဝရယ္ ေမာင္ျပန္လာမွာပဲကုိ ဘာလုိ ့အေမာခံျပီး ေမွ်ာ္ေနရတာလဲ .... ”

“ဟာ... ေမာင္ေနာ္ ... ေဝက အေကာင္းေျပာေနတာကုိ ....” ေဝ့ ႏွုတ္ခမ္းေလး စူးသြားပုံကုိ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ လုိက္ တာ။

“ေဟာ ဘာျဖစ္ျပန္တာလဲ ေဝ ေမာမွာ စုိးလုိ ့ပါ ေမာင္က ျပန္လာမွာပဲေလ ... ”

“ေမာင္ဟာေလ ... ေဝ့ကုိ ဒီႏွစ္ရက္မွာ ဘယ္ေလာက္လြမ္းတယ္ သတိရတယ္ ဆုိတာေျပာဖုိ ့ေနေနသာသာ ေဝ က ေျပာတာေတာင္ အရူးလုပ္ေနတယ္ ၾကည့္ သိပ္အသည္းယားတာပဲ .... ” ေဝက သူ လြမ္းတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာ ခ်င္တာကုိး။ ကြ်န္ေတာ္က ေဝေမွ်ာ္လုိ ့ေမာေနမွာစုိးတာပါ။

“ေတာ္ျပီကြာ.... ေျပာရတဲ့သူက ရွက္ေတာင္ ရွက္တယ္ သြား လူအၾကီး ....” ေဟာ အ သြားျပန္ျပီ။ ခ်စ္လုိ ့အ သြားတာလုိ ့ေျပာဖုိ ့ပဲ။ ေတာ္ၾကာ ရွင္းမရမွာစုိးလုိ ့ ေဝ့ ပါးကုိပဲ ဖြဖြ နမ္း လုိက္မိတယ္။ ေဝ့ပါးက သိပ္ေႏြးတာပဲ။

“ဒါမ်ဳိးက်တတ္တယ္ ေမာင္ကေလ အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာလည္းမဟုတ္။ အိပ္ေနတာလည္းမဟုတ္။ ႏုိး ေနရက္နဲ ့ ဂေယာင္ ကတမ္းေျပာေနတာသိလား .....”

“မသိဘူးကြာ။ ေဝ စိတ္ေကာက္ရင္ ေမာင္မွ မေခ်ာ့တတ္တာ။ အဲဒီေတာ့ ေဝ့ပါးကုိ နမ္းလုိက္တာေပါ့ ရႊတ္ကနဲ ဆုိ။ ေဝစိတ္ေျပမလားလုိ ့ေလ ....။ ဒါေပမယ့္ ႏိုးေနတဲ့သူက ဘယ္လုိ ေယာင္မွာလဲ ေဝရဲ ့..... ေမာင္ နားမလည္ ဘူး အဲ ဒါဘာေျပာတာလဲ ....”

ေဝ့ အျပဳံးက အေတာ္လွတယ္ ...။ ေဝက ကြ်န္ေတာ့္ပါးႏွစ္ဖက္ကုိ အတင္းဆြဲတယ္။ ျပီးေတာ့ရွင္းလည္း မျပဘူး ေလ။ “ဦးလူအၾကီး .... ခ်စ္တယ္ ...” ေဝ့ အနမ္းက ခ်ဳိသလုိပဲ အဲဒီေန ့က။

***********

“ေမာင္ ... ေဝ့ အျပင္တျခားေကာင္မေလးေတြ ျမင္ရင္ ေမာင့္စိတ္ထဲ ဘယ္လုိ ေနလဲ ဟင္ ....” ကြ်န္ေတာ္ ေဝ့ မ်က္ႏွာအေသအခ်ာၾကည့္ရတယ္။ ေဝ စိတ္ဆုိးမွာေၾကာက္လုိ ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေဝက အမွန္အတုိင္း ေျဖေစခ်င္ တယ္ေလ။

“ အင္း .... လွတဲ့ေကာင္မေလးေတြ ဆုိရင္ေတာ့ ၾကည့္တယ္ေလ .... သူတုိ ့ကၾကည့္ရင္လည္း ျပန္ၾကည့္လုိက္ တာ ေပါ့ .... မလွတဲ့ေကာင္မေလးေတြ က်ေတာ့သတိမထားမိဘူးေပါ့ ... ”

“ဟာ .... ေမာင္က ေဝ့ အျပင္ မိန္းမကေလးေတြကုိ လုိက္ၾကည့္တယ္ .... ဟာ” ေဝက မ်က္ေမွာင္ၾကီးကုိ တြန္ ့ျပီး ခ်ဳိးထားလုိက္တာ။ ကြ်န္ေတာ္ မွားျပန္ျပီထင္တယ္။ အမွန္အတုိင္းေျပာတာပါပဲေလ။

“အင္းေလ လုိက္ၾကည့္တာေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မလဲ .... ေရွ ့ေရာက္လာလုိ ့ၾကည့္တာပါ .... ဒါေပမယ့္ ေမာင္ခ်စ္တာ က ေဝေလ ...” ဒါလဲ ေဝက စိတ္မေျပပါဘူး။ အၾကာၾကီး ျငိမ္ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ ့ ျငိမ္
ေနလုိက္တာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ေဝငို ပါေလေရာ .....။

“ေခ်ာ့ မလားလုိ ့။ မူ ေနတဲ့သူ ကုိမွ အားမနာ ဒီအတုိင္းထုိင္ေနတယ္ .... အီးဟီး .....” ေသျပီဆရာ လုိ ့ပဲ ၾကိတ္ျပီး ေအာ္လုိက္ရတယ္။ သူ စိတ္ဆုိးသြားတာကုိး။ ကြ်န္ေတာ္က ဘာမ်ားေျပာမလုိ ့စဥ္းစားေနတာေအာက္ေမ့တာ။ ကြ်န္ ေတာ္ ေဝ့ ပခုံးကုိ အသာေထြးျပီး ေဝ့ေခါင္းေလးကို ရင္ခြင္ထည့္ျပီး ဖက္ထားလုိက္တယ္။

“ ဟုတ္ပါဘူး ေမာင္က အမွန္အတုိင္းေျပာတာ .... ဘယ္ေလာက္ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ ေဝ့ ကုိပဲ ေမာင္ခ်စ္တာပဲေလ။ သူတုိ ့ေဘးက ေက်ာ္သြားရင္ ေမာင္ေမ့သြားတာပဲ ....။” ေဝက ပုိျပီးေတာင္ ငုိေသးတယ္။ ဘယ္လုိ ေခ်ာ့ရပါ့မလဲ။
ေဝက ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကုိ တဘုန္းဘုန္း ထုတယ္ ....။

“က်တဲ့ မ်က္ရည္ေတာင္ အားနာ တယ္ သိလား .... ေမာင္ ရွင္ ဟာေလ အလုိက္ကုိ မသိဘူး .... တကယ္ပဲ .... ေမာင့္ အတြက္ ေဝက အလွဆုံးပါလုိ ့ေျပာရတယ္ ဦးကုိကုိေဝးရဲ ့ သိျပီလား သိျပီလား ....ဘယ္လုိ လူမွန္းကုိ မသိ ဘူး ဟင့္ဟင့္ ေဝ့ ခ်စ္သူလုပ္ျပီး ေဝ ဘာၾကဳိက္တတ္တယ္ ဆုိတာမသိဘူး ... လွတယ္ အေျပာခံရဖုိ ့မ်က္ရည္ က် ျပတာေတာင္ မၾကားရဘူး ....” အဲေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္လည္း ရယ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။ ေဝ ငိုျပီးရင္ မ်က္လုံးေတြက စုိစို လက္လက္နဲ ့သိပ္လွတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီစကားေျပာေကာင္းလား ကြ်န္ေတာ္မွမသိပါပဲကုိ။ ေဝက မ်က္ရည္ ေတြ ၾကားမွာ ရယ္လို ့။

***********

“ေမာင့္ကုိ လိုက္ခ်စ္ရတာ ေဝေတာ့ေမာပါတယ္ တကယ္ပဲ ....။ ေမာင္ကေလ တစ္ခါတစ္ေလ သိပ္အတာပဲ ....။ ေမာင္သိလား ေဝ တစ္ေယာက္ထဲ လဲျပဳိရတဲ့ညေတြ မနည္းေတာ့ဘူး အဲဒါေမာင့္ေၾကာင့္ ....။ ” ကြ်န္ေတာ္ ရယ္ တာ ေပါ့။

“ဟဟ .... ေမာင္လည္းခ်စ္တာပဲကုိ ေဝေလးကလည္း။ လဲဲျပဳိရတဲ့ညေတြ ဟဟ ကဗ်ာထဲက အတုိင္းပဲ ...ဟဟ .....ဟ ” ကြ်န္ေတာ္ မ်က္လုံးေပ်ာက္ေအာင္ရယ္မိတယ္။ ေဝက မ်က္လုံး ေလးျပဴးျပီး ရန္ေတြ ့ျပန္တာေပါ့ .... ။

“ေဝက သိပ္ကဗ်ာဆန္တယ္လို ့ေျပာမလုိ ့ပါ ..... စိတ္မဆုိးနဲ ့ေနာ္ ..... ေမာင္က စတာ စတာ .....” ေဝ ရွက္သြား ရင္ ခ်စ္စရာသိပ္ေကာင္းတယ္။ ေဝ လဲျပဳိစရာမလုိပါဘူးေဝရယ္။ ေမာင္က ေဝ့ အနားမွာ ေဖးမေနမွာေပါ့။

“ေမာင္ ..... ကဗ်ာေတြ စာေတြ မဖတ္ဘူးလား ဟင္ ... ”

“ အင္း ဖတ္ေတာ့ ဖတ္တယ္ ဖတ္ျပီးရင္ ေမ့သြားေရာ တခ်ဳိ ့ဟာေတြက် ေမာင္သိပ္နားမလည္ဘူး ေဝရဲ ့ .... ”

“ ဟုတ္မွာပါ .... အခ်စ္ နဲ ့ေတြ ့တဲ့အခါ ကဗ်ာဆရာေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္တဲ့ .... ေမာင့္က်ေတာ့ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ ဖုိ ့ေနေနသာသာ တင္စားျပီးေျပာတာေတာင္ ေျပာရတဲ့သူက လုိက္ရွင္းျပေနရတာနဲ ့တင္ ဖီးငုပ္တယ္ .....”

“ဟဟဟ အဲတာ ေမာင္ေလ ေဝ့ရဲ ့ဦးလူအၾကီးေလ .....”

“ သိပါတယ္ သိပါတယ္ မ႑ပ္တုိင္ တက္ျပမေနပါနဲ ့ ....ဟြန္း ” ေဝ မ်က္ေစာင္းထုိးတဲ့ အခါ ကြ်န္ေတာ့ရင္ထဲ လွုပ္သြားတယ္။ ဒီလုိ ခံစားခ်က္မ်ဳိးကုိ ပါးစပ္ကေျပာျပတာ ကုိ ကဗ်ာဆန္တယ္ေခၚတာျဖစ္မယ္။

“ေဝ့ မ်က္ေစာင္းေလးကုိ ေမာင္သိပ္ခ်စ္တာပဲ ....” ဒီတစ္ခါေတာ့ ေဝက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မ်က္လုံးေလးျပဴးျပီး ၾကည့္ တယ္။

“ဟဟဟ ၾကည့္စမ္း ၾကည့္စမ္း .... ေမာင္စကားေတြ တတ္လာျပီ .... ဟဟဟ ” .....

ေဝရယ္ရင္ ကြ်န္ေတာ္ ျပဳံးတာ သဘာဝ ျဖစ္ေနပါျပီေလ။ ကဗ်ာဆန္ တတ္လာတယ္ေပါ့။ ေဝက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ သင္ ေပးလုိက္တယ္ေျပာရမယ္။ ခံစားခ်က္ေတြကုိ စာလုံးေလးေတြ စီစီျပီး လွလွေလးေျပာတတ္ေအာင္လုိ ့ေလ။ ခ်စ္သူ ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ခံစားခ်က္ေတြ အသည္းႏွလုံးတံတားကေန စီးကူးသြားတယ္ပဲေျပာရမယ္။ ေဝ့စကားလွလွ ေတြ ကြ်န္ေတာ့္စကားျဖစ္လာတယ္ေလ။ ဒီစာကုိ ဖတ္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ စကားအေတာ္တတ္ေနျပီ လုိ ့ ထင္ေကာင္း ထင္ၾကမွာပါ။

ေဝ့ ေရခဲတုံးၾကီး အရည္ေပ်ာ္ျပီး အခ်စ္ရည္ရႊန္းတဲ့ စကားလုံးလွလွေတြ အျဖစ္ စီးဆင္းသြားတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ မွာေပါ့။ တစ္ခ်ိန္က တုံးအ ဖူး တယ္ဆုိတဲ ့အေၾကာင္း ေျပာခ်င္တာရယ္ေၾကာင့္ပါ။ အခ်စ္ဟာ တုံးအျခင္းေတြကုိ အဆုံး သတ္ေစတယ္ .... အ ခ်စ္ဟာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကုိ အသက္သြင္းေစတယ္ ဆုိရမလားပဲ.... ။ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေဝက သားေလး တစ္ေယာက္ လက္ေဆာင္ ေပးတယ္ေလ .... ။ သား ဟာ ေဝနဲ ့ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ကဗ်ာ တစ္ ပုဒ္ ျဖစ္ေနပါျပီ ......။

ပုံေလးကုိ ဒီက ယူပါတယ္ :D


စာဖတ္လည္လာမိတ္သဟာ ခ်မ္းသာကုိယ္စိတ္ျမဲပါေစ
ရန္ကုန္သား


Friday, September 25, 2009

ႏုိးလွ်က္မက္ေသာ အိပ္မက္ဆုိးမ်ား (ဇာတ္သိမ္းပုိင္း)


“ညီညီ ..... ညီညီ..... ေဟ့ေရာင္ .... ”
ညီညီ့အခန္းတံခါးေခါက္ရင္း ေခၚလုိက္သည္။ အိပ္ရာခပ္ေစာေစာ ႏိုးသျဖင့္ ညီညီႏွင့္ အတူ အျပင္ထြက္ခါ မနက္ စာသြားစားဖုိ ့စိတ္ကူးထားသည္။ အခန္းထဲမွာ ညီညီထြက္လာသည္။ သူ ့အခန္းထဲသုိ ့ဝင္ေစ့ခ်င္ပုံမရေပ။ ညီညီ မ်က္ႏွာက ညဳိးျမဲညဳိးေန၏။ သာမန္ အိပ္ေရးပ်က္လုိ ့ ပင္ပန္းလုိ ့ညိဳးေရာ္သည့္ပံုမ်ဳိးမဟုတ္။ ေနာက္သူ ေရာက္ ေန ေသာ သုံးရက္အတြင္း ညီညီ အျပင္မထြက္။ အိမ္တြင္ လည္း ဘာမွ မယ္မယ္ ရရ လုပ္စရာရွိသည္မဟုတ္။ ညီညီ ဘာလုိ ့အျပင္မထြက္ရသလဲဟု ကုိကုိသိခ်င္ေနသည္။

“ေျပာ ကုိကုိ ဘာလဲ ......”

“ေဒၚေအးဝယ္ဝယ္ ပုိ ့တဲ့ မနက္စာေတြ စားရတာ မမုိက္ပါဘူးကြာ လာ အဝတ္အစားလဲ ငါတုိ ့တစ္ခုခု သြားစားရေအာင္ ....” ညီညီက မဆုိင္းမတြဘဲ ေခါင္းခါျပီးျငင္းသည္။

“ဟင့္အင္း ငါေဒၚေအးလာပုိ ့တာပဲ စားေတာ့မယ္ ... မင္းပဲသြားပါ .... ညီ မလုိက္ေတာ့ဘူး .....”

ကုိကုိ ညီညီ့ကုိ မ်က္ေမွာင္ကုတ္ျပီး ၾကည့္လုိက္သည္။ ညီအစ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္သြား တစ္ခုခု စားေသာက္ဖုိ ့ညီညီ ဘာလုိ ့ျငင္းရသနည္း။ ညီညီ့ကုိ အပါေခၚဖုိ ့ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။ မပါပါေအာင္ ေခၚသြားမည္။

“လာပါကြာ မင္းကလည္း တုိ ့ညီကုိ ႏွစ္ေယာက္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ျပီး စကားေလးဘာေလး ေျပာရေအာင္။ လာပါ.... မင္းကလည္း။ လုပ္လုပ္..... ေျပာေနၾကာတယ္။ အဝတ္အစားလဲ ..... မလဲဘူးလား မလဲရင္ ငါလဲေပး
မွာေနာ္ ညီညီ ....ဟဟဟ..... ေဟ့ေကာင္ လုပ္ ....”

ကုိကုိ ကစေနာက္ေနသည့္တုိင္ ညီညီ့ မ်က္ႏွာေပၚက မခ်ိျပဳံးၾကီးက ေပ်ာက္မသြား။ မသက္မသာျဖစ္သြားေသာ ညီညီမ်က္ႏွာကုိ မသိက်ဳိးကြ်ံျပဳလွ်က္ ကုိကုိ ညီညီ့လက္ကုိ အတင္းဆြဲကာ အခန္းထဲ ဝင္ဖုိ ့ျပင္သည္။ ညီညီက ကုိကုိ ့ လက္ထဲမွ သူ ့လက္ကုိ အတင္းရုန္းသည္။ ပါးစပ္ကလဲ

“ လႊတ္လႊတ္ .... ငါဖာသာ လဲမယ္ လႊတ္လႊတ္ .... လက္ကုိ ....”

ကုိကုိ ညီညီ့ကုိ ၾကည့္ျပီး အံ့ၾသသြားျပန္သည္။ လက္ကုိ အတင္းဆြဲေနပုံမွာ တစ္ခုခုကုိ အေၾကာက္ၾကီး ေၾကာက္ ေနပုံမ်ဳိး ...။ ရုန္းလုိ ့လြတ္သြားေတာ့ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ရင္ဘတ္နားတြင္ကပ္ထားသည္။ ကုိကုိ ့စိတ္ထဲ ေဒါသပင္ ျဖစ္ခ်င္သြားသည္။

“မင္းက ဘာျဖစ္တာလဲ ... အထိကုိ မခံေတာ့ပါလား ..... ”

“ဘာမွ မျဖစ္ဘူး။ ကုိကုိ ငါ မလုိက္ေတာ့ဘူးကြာ မင္းကလည္း ကုိယ့္ဖာသာသြားလုိ ့ရသားနဲ ့ကြာ .... ေနာ္ ညီညီ မလုိက္ေတာ့ဘူး ....”

“အာ .. မရဘူး မင္းမလုိက္ရင္ ငါအတင္းဆြဲ ေခၚမွာေနာ္ ... မင္းအိပ္ရာက ထလာတဲ့ပုံကုိ ေကာင္မေလးေတြ မေတြ ့ေစခ်င္ရင္လုပ္ ... လုပ္လုပ္ ျမန္ျမန္ လုပ္ကြာ....ၾကာတယ္ လစ္မယ္ ....လာ”

ကုိကို က ေျပာလွ်င္ တကယ္လုပ္တတ္မွန္း ညီညီသိသည္။ ညီညီ စိတ္မသက္မသာႏွင့္ အခန္းထဲျပန္ဝင္သြား သည္။ ခဏေနေတာ့ သဘက္ေလးကုိင္ျပီး ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ဝင္သြားသည္။ ကုိကုိကေတာ့ ညီညီ့ကုိ ဧည့္ခန္းတြင္ ထုိင္ကာ ေစာင့္ေနရသည္။ ညီညီသည္ ကုိကုိ ့အတြက္ ပေဟဠိ တစ္ပုဒ္ ျဖစ္လို ့ေနေပျပီ။

************

ညီညီ မ်က္ႏွာသစ္သည္ကုိ ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္တိတိ ကုိကုိ ထုိင္ေစာင့္ရသည္။ သူ ့ႏွင့္အတူ လုိက္မည္ဆုိ၍သာ ထုိမွ် စိတ္ရွည္စြာေစာင့္ေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္ .... ညီညီဘာလုိ ့အျပင္မထြက္ခ်င္ရသလဲ ဆုိသည္ကုိ သိခ်င္ တာ လည္းပါသည္။ အိမ္ထဲကေန ညီညီ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ထြက္မလာေသး အခန္းထဲကုိ ဝင္သြားလိုက္ မီးဖုိဖက္ ျပန္ သြားလုိက္။ ထမင္းစားခန္းထဲ ျပန္ေရာက္သြားလုိက္ လုပ္ေနသည္။ အေတာ္ၾကာမွ ညီညီ အဝတ္အစားလဲ ျပီး ကုိကုိ ့နားသုိ ့ ေရာက္လာသည္။

“အင္း အဲလုိ လုပ္ပါ ညီညီရ လန္းတယ္ လာလစ္မယ္ ..... ”

“မင္းဖာသာ တံခါးပိတ္ မင္းမွာ ငါေပးထားတဲ့ အိမ္ေသာ့ ရွိတယ္မလား ....” ညီညီ့စကားေၾကာင့္ အိမ္ထဲမွ ထြက္မည္ျပင္ေနေသာ ကုိကိုေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္သည္။ “ပိတ္လုိက္ပါကြာ ငါကားထုတ္လုိက္ဦးမယ္ေလ .....”

“အာ.... မင္းပိတ္ပါဆုိကြာ ကိုကုိ ကလည္း ..... ” ဟုေျပာကာ ကုိကုိ ့ကုိ ေက်ာ္ျပီး အိမ္ေပၚကဆင္းသြားသည္။ ကုိကို ဟထေသာတံခါးကုိ ေျခေထာက္ႏွင့္ အသာ တြန္းဖြင့္သြားသည္ကုိ ကုိကို သတိထားလုိက္မိသည္။ ညီညီ
ျခံထဲေရာက္ သြားသည္။ ကုိကုိ ကားထုတ္ျပီးေတာ့ ကားေပၚမွ တစ္ခါ ျပန္ဆင္းကာ ညီညီ ေျပာသည့္အတုိင္း တံခါးဆင္းပိတ္ရသည္။ ညီညီက အိမ္တံခါး နားတြင္ရစ္သီရစ္သီ လုပ္ေနသည္။

“ကုိကုိ ငါမလုိက္ေတာ့ဘူးကြာ မင္းဟာမင္းသြားေတာ့ ....” ညီညီ့စကားေၾကာင့္ ကုိကုိေဒါသထြက္သြားသည္။

“ေဟ့ေကာင္ ခြီးထဲမွပဲ သြားကားေပၚတက္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ အဲဒီမွာ ..... အိမ္အျပင္ေရာက္ျပီးမွ .... ”

ကုိကုိေဟာက္လုိက္သျဖင့္ ညီညီ ရွုံ ့မဲ့မဲ့ျဖင့္ ျခံထဲမွ ထြက္လာသည္။ ညီညီက သူ ့လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ အတင္းဆုပ္ ထားသည္။ စိတ္ လွုပ္ရွားေနခ်ိန္တြင္ျပဳလုပ္တတ္ေသာ ပုံစံမ်ဳိး။ ကုိကုိ ျခံတံခါးပိတ္သည္ကုိ အနားမွ ေသခ်ာ ၾကည့္ ေနသည္။

“ကားေပၚတက္ေလ ... ဟာ ညီညီ မင္းဘာျဖစ္ေနတာလဲ .... ဒီေကာင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ ့.....”

ကားေပၚေရာက္ေတာ့ ညီညီ ထုိင္ေနသည့္ပုံမွာ ကားေပၚတြင္ လူၾကပ္၍ ေနရာနည္းေနသလုိ သက္ေတာင့္သက္ သာ မရွိ။ ညီညီ့ ပုံက က်ဳံ ့က်ဳံ ့ေလးျဖစ္ေနသည္။ ကား door lock ကုိ တင္လုိက္ခ်လုိက္လုပ္ျပီး ကုိကုိ ့ကုိ ေစာင့္ သည္။ ညီညီ မ်က္ႏွာက ေနေရာင္ေအာက္တြင္ အုံ ့ဆုိင္းေနသည္ဟု ကုိကုိ ထင္သည္။ ဘယ္ဆုိင္ထုိင္ခ်င္သလဲ ဟု ေမးေသာ္လည္း ေမးမရ။ သိပ္အေဝးၾကီး မသြားႏွင့္ဆုိ၍ သုံးလမ္းေက်ာ္ေလာက္က ထုိင္ေနက် လက္ဖက္ ရည္ ဆုိင္ကုိသာ ေမာင္းသြားလုိက္သည္။ ထုိဆုိင္ေရာက္ေတာ့လည္း လူေတြမ်ားလိုက္တာဟု ဆုိျပန္သည္။ သူတုိ ့ညီအစ္ကုိ လမ္းမႏွင့္နီးေသာထုိင္ခုံတြင္ ထုိင္လုိက္ၾကသည္။

“ကဲ ညီ မင္းဘာစားမလဲ ဘာေသာက္မလဲ .... ”

“ဟင့္အင္း မင္းပဲစား ငါမစားခ်င္ဘူး ..... ”

“ဟာ ညီ မင္းငါ့ကုိ စိတ္ေကာက္ေနတာလား ..... စားပါကြာ တစ္ခုခု မုန္ ့ဟင္းခါးစားမလား ဒီဆုိင္မွာ ေကာင္းတာပဲ .... ဆိတ္စြတ္ေသာက္မလား နံျပားနဲ ့ .... ပဲအီၾကာေကာ ...”

“မင္းၾကဳိက္တာမွာ......... ငါမစားခ်င္ဘူးကုိကုိရာ....” ကုိကုိ စိတ္ညစ္သြားသည္။ ညီညီက ထုိင္ခုံတြင္ ကိုယ္ေလးကုိ ခပ္က်ဳံက်ဳံလုပ္ျပီးထုိင္ေနသည္။

“တစ္ခုခု ေတာ့ေသာက္ကြာ လိမၼာပါတယ္ကြာ မင္းကလည္း ေက်ာ့္ ထက္ဆုိးေနျပီ ... ခက္တာပဲ .... ေပါ့ဆိမ့္ပဲမွာမယ္ေနာ္ ....” ကုိကုိ ညီညီ့သေဘာတူညီခ်က္ ယူမေနပဲ စားပြဲထုိးေလးကုိ ညီညီၾကဳိက္ေသာ ေပါ့ဆိမ့္အပါအဝင္ သူ စားခ်င္တာေတြမွာလုိက္ေတာ့သည္။

“ေပါ့ဆိမ့္မေသာက္ ရရင္ ေသမလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ေကာင္ ခုက်ေတာ့ လက္ဖက္ရည္မေသာက္ခ်င္ဘူးတဲ့။ ငါေတာ့ အံ့တာပဲ ...။ ညီညီ မင္းေနမေကာင္းဘူးလား ကုိကုိ ့ကုိ ေျပာေလ .... ဟင္ ...”

“ကဲ .... ကုိကုိ မင္းစားမွာသာစားပါကြာ ေမးခြန္းေတြ ေမးမေနပါနဲ ့ ...စားစား ျပီးရင္ျပန္ရေအာင္ .....”

“ဟာ မင္းကလည္း ထုိင္ေတာင္ မထုိင္ရေသးဘူး ေအးေဆးေပါ့ ဘာေတြေလာေနတာလဲ ....”

“ငါ အၾကာၾကီး မထုိင္ခ်င္လုိ ့ေပါ့ကြ။ ဒါေတာင္ မင္းကုိ အားနာလြန္းလို ့လုိက္လာတာ .....”

“ဟားဟား ေခြးေကာင္ ငါ့ကုိ အားနာစရာလား ..... အစ္ကုိနဲ ့ညီလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္တာ ဆန္းလားကြာ .... တကတည္းမွ .... ေရာ့ေရာ့ေသာက္ေသာက္ .... ငါေတာ့ဆာျပီ ၾကိတ္လိုက္ဦးမယ္ ....”

“မင္းက ေသာက္စားၾကီးကုိ ၾကီးပါတယ္ .... ” ညီညီက ရွုံ ့မဲ့မဲ့လုပ္ကာ ေျပာေနေပမယ့္ ထုိစကားေၾကာင့္ ကုိကုိ နည္းနည္းေပ်ာ္သြားသည္။ ထုိစကားသည္ ညီညီ သူ ့ကုိ အျမဲေျပာေနက်စကားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ ကုိကုိက ေတာ့ အာလူးပူရီ တစ္ပြဲ ပဲအီၾကာတစ္ပြဲ အျပင္ ေပါက္ဆီတစ္လုံးပင္ ကုန္သြားသည္။ ညီညီကေတာ့ လက္ဖက္ ရည္ခြက္ကုိ လုံးဝမထိေပ။ ညီညီ ဘယ္အခ်ိန္လက္ဖက္ရည္ေသာက္မလဲ ဟုသာ ကုိကုိ အသာေစာင့္ၾကည့္ေန သည္။ ကုိကုိက စကားကုိ ေဖာင္ ဖြဲ ့ေအာင္ေျပာေနေသာ္လည္း ညီညီက အင္း အဲသာလုပ္ေနသည္။ ထုိင္ခုံတြင္ ထုိင္ေနရသည္မွာ လည္း ေအးေအးသက္သာ ရွိပုံမရ ....။ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထဲတြင္လည္း လူေတြ တစစ မ်ား မ်ားလာသည္။ ညီညီ ေက်ာကုိ ေကာ့ လက္ ႏွစ္ဖက္ကုိ ေပါင္ေပၚတြင္တင္ကာ ဆုပ္လွ်က္ မသက္မသာ ျဖစ္ေန သည္။ လူေတြကလည္း ပုိေတာင္မ်ားလာေသးတယ္ဟု ခပ္တုိးတုိးေရရြတ္ေနေသးသည္။

“ညီ ေသာက္ေလကြာ ေအးကုန္ျပီ ... ” ကုိက္လက္စ ေပါက္ဆီလက္က်န္ကုိ ပါးစပ္ထဲထည့္ရင္းကုိကုိက ညီညီ့ ကုိေျပာသည္။ ညီညီ လက္ဖက္ရည္ခြက္ကုိ သူ၏ ေဖြးစြတ္ေနေသာ လက္မ်ားျဖင့္ ကုိင္လုိက္သည္။ ညီညီ လက္ ဖက္ရည္ ခြက္ကုိင္ဖုိ ့အဘယ့္ေၾကာင့္ တြန္ ့ဆုတ္ေနရသနည္း။ လက္ဖက္ရည္ကုိ ေသာက္တယ္ဆုိရုံကေလး ေသာက္ျပီး ခ်က္ခ်င္း ခြက္ကုိျပန္ခ်လုိက္သည္။ ကုိကုိ ကေတာ့ ဖန္စိမ့္ကုိ အရသာခံမေသာက္ႏိုင္ပဲ ညီညီ့ကုိ အကဲခတ္ေနသည္။ လက္ဖက္ရည္ အနည္းငယ္ ေသာက္အျပီးတြင္ ညီညီ ျငိမ္က်သြားသည္။ လက္ဖက္ရည္ခြက္ ကုိ စိုက္ၾကည့္ေန ေသာ ညီညီ့ကုိ ကုိကုိ ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ၾကည့္ေနမိသည္။ ညီညီ၏ ျငိမ္သက္မွုကုိ ကိုကုိ ထိတ္လန္ ့လာ သည္။

“ညီညီ ... ေဟ့ ...ညီ ဘာျဖစ္တာလဲ .....” ညီညီ အသက္ကုိ ျပင္းျပင္းရွုေနသည္။ ျငိမ္သက္ေနရာက ဂနာ မျငိမ္ ျဖစ္လာသည္။ တစ္ခုခုကုိ ခ်ဳပ္တီးထားရဟန္တူသည္။

“ကုိကုိ ငါျပန္ေတာ့မယ္ ....” ျဗဳန္းဆုိ ထုိင္ရာမွ ထထြက္သြားသည္။

“ဟာ .... ေဟ့ ညီညီ ....ေဟး ....ေနဦးခဏ.... ဟာ ဒီေကာင္ ....” ပုိက္ဆံျပန္အမ္းသည္ပင္ မယူႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကားေပၚအတင္းတက္ျပီး ထြက္သြားေသာညီညီ့ ေနာက္လုိက္ရသည္။ ညီညီ့ေရွ ့နားတြင္လြန္၍ ကားကုိ ရပ္ျပီးေစာင့္ ေနလုိက္ရသည္။

“ကဲလာ တက္တက္ မင္းနဲ ့ေတာ့ ခက္ေတာ့တာပဲ ....” တရွဴးရွဴး ျဖစ္ေနေသာ ညီညီ ကားေပၚတက္ထုိင္၍ ေတာ္ ေသးသည္။ ဘာျဖစ္တာလဲ ဟုလည္း ေမးလုိ ့မရ ....။

“ညီညီ အုိေကလား မင္းဘာျဖစ္တာလဲ .... ” ကုိကုိ ညီညီ့ကုိ ၾကည့္ျပီး လန္ ့လာသည္။ ညီညီက သူ ့ကုိအားငယ္ စြာ ၾကည့္သည္။ တစ္ကုိယ္လုံးလည္း တုန္ရီေနသည္။

“ငါ .... ငါ .... အိမ္ျပန္မယ္ ... ဘာမွ မျဖစ္ဘူး ..... အိမ္ျပန္ရေအာင္ ကုိကုိ ......”

“ေအးေအး ျပန္မယ္ ျပန္မယ္ .... ” ကုိကုိ ့စိတ္ေတြ မခ်မ္းမသာျဖစ္သြားရသည္။ ဘာျဖစ္ေနမွန္းလည္း နားမ လည္။ မျဖစ္ေပ ညီညီ့ကုိ အိမ္ျပန္ပုိ ့ျပီးသည္ႏွင့္ အန္ကယ္ေဇာ္ဝင္း ဆီသြားမွျဖစ္ေတာ့မည္။ အန္ကယ္ ဦးေဇာ္ ဝင္း သည္ ေမေမ့ ေမာင္ဝမ္းကြဲ ဆရာဝန္ၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ေရာဂါျဖစ္ေနတယ္ဆုိရင္လည္း ေစာေစာ စီးစီး ကုသမွျဖစ္ေတာ့မည္။ ညီညီ့ကုိ အဆုံးရွုံးမခံႏိုင္ေပ။ ေျခာက္လနီးပါး ရန္ကုန္မေရာက္ခင္ အခ်ိန္အတြင္း ညီညီ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့သည္မသိ။ အိမ္ေရွ ့ေရာက္သည္ႏွင့္ ညီညီ ကားေပၚမွ ကဆုန္ေပါက္ေျပး ဆင္းသြား သည္။ ျခံတံခါးကုိ သူ ့တြင္ပါလာေသာ ေသာ့ ျဖင့္ဖြင့္ကာ အိမ္ထဲသုိ ့အတင္းေျပးဝင္သြားသည္။ ကုိကို ျခံတံခါးကုိ ဆင္း ေစ့ျပီး အန္ကယ္ဦးေဇာ္ဝင္းထံသုိ ့ ေမာင္း ထြက္ ခဲ့ေလေတာ့သည္။

************

ကုိကုိ အိမ္သုိ ့ေလးလံေသာ စိတ္မ်ားျဖင့္ ျပန္ေရာက္လာသည္။ ညီညီ့အေၾကာင္းကုိသာ ေတြးရင္းက ရင္ေတြပူ ေန မိသည္။ အိမ္တံခါးကုိ ေသာ့ဖြင့္လုိက္သည္။ ညီညီ့ အရိပ္အေရာင္မေတြ ့ရ။ စိတ္ထဲ ဒိတ္ကနဲျဖစ္ျပီး ညီညီ့ အခန္းတံခါးကုိ ကဗ်ာကယာ ဖြင့္လုိက္သည္။ တံခါးက အလုိက္သင့္ပြင့္သြားပါသည္။ သုိ ့ေသာ္ ညီညီ အခန္းထဲ တြင္မရွိ။ ညီညီ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ။ ညီညီ .... ကုိကုိ ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ ေရခ်ဳိးခန္းဖက္ အေသာ့ထြက္ခဲ့သည္။
ေရခ်ဳိးခန္းတံခါးပြင့္ဟ လုိ ့ေနသည္။ ေရသံေတြလည္း ၾကားေနရသည္။

“ဒီေရာဂါ ရေနတဲ့သူေတြမွာ Suicide လုပ္တာမ်ဳိးေတြ ေတြ ့ရတတ္တယ္။ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ စိတ္က်ေရာဂါ Depression ဝင္လာတာေၾကာင့္ပဲ။ Depression သိပ္ဆုိးဝါးလာရင္ Suicidal tendency ကုိယ့္ ကုိကုိယ္ သတ္ေသဖုိ ့အေျခအေနေတြ ပုိလာႏိုင္တယ္ .... မင္းေျပာတဲ့ ပုံအရဆုိရင္ ညီညီ့ ဆီမွာ Depression ကအတုိင္းအတာ တစ္ခုအထိ ဝင္ေကာင္းဝင္ေနပုံရတယ္.....”

အန္ကယ္ ဦးေဇာ္ဝင္းစကားသံေတြကုိ ကိုကုိ ၾကားေယာင္လာမိသည္။ ညီညီ ... ဘုရားဘုရား .... ေရခ်ဳိးခန္းထဲသုိ ့ကုိကို အေလာသုံးဆယ္ဝင္ေရာက္လုိသည္။ ေရသံေတြ ရယ္ ..... ေနာက္ေတာ့ ညီညီရဲ ့တုိးဖြဖြ ေရရြတ္သံေတြ ရယ္ ........ ညီညီ ......။ ေရခ်ဳိးကန္ေဘးတြင္ ဆပ္ျပာဆီဘူးမ်ား ဖရုိဖရဲျပဳိလဲ က်ေနသည္ကုိ ေတြ ့ရ၏။ ေရပန္းမွ ေရ ေတြက ညီညီ ေက်ာေပၚသုိ ့တဖြားဖြားက်ေနသည္။ တစ္ကုိယ္လုံးကို တုန္လွုပ္ေျခာက္ျခားစြာႏွင့္ ပြတ္တုိက္ လွ်က္ ေဆးေၾကာေနသည္။ သူ ့လက္ထဲ၌ ပန္းကန္ေဆးရာတြင္ အသုံးျပဳေသာ ေဖာ့တုံးေလးကုိ ကုိင္လွ်က္ တစ္ ကုိယ္လုံးကုိ ပြတ္သတ္ျပီး ေဆးေၾကာေနသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွ အျပန္ အန္ကယ္ေဇာ္ဝင္းရွိရာ ေဆးရုံ သုိ ့ သြားသည္။ ခု ဆယ့္တစ္နာရီ ထုိး ျပီ ညီညီ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ဒီေရခ်ဳိးခန္းထဲေရာက္ေနသနည္း။ ႏွစ္နာရီခန္ ့ရွိျပီ။ ဒုကၡေတြေတာ့ေရာက္ကုန္ေတာ့မွာပဲ။

“ညီညီ ... ညီညီ ... ညီေလး ေတာ္ျပီေလ ေတာ္ျပီ အေအးေတြ ပတ္ကုန္မယ္ ....ေတာ္ျပီေနာ္ ညီ ... ဟာ ......တစ္ကုိယ္လုံးျပာေနျပီ .... ”

“လူေတြ .... ကုိကုိ ငါ့တစ္ကုိယ္လုံး ပုိးမႊားေတြနဲ ့ ဟီးဟီးအား .... ငါမေဆးလုိ ့မရဘူး ပုိးမႊားေတြ နဲ ့ ..... ဟီးဟီးအီး ....ငါ.... ငါ ....” ညီညီ တစ္ကုိယ္လုံးတုန္ခါလွ်က္ ငုိသံတစ္ဝက္နဲ ့ ေျပာသည္။ ကုိကုိ ့ရင္ေတြ အလြန္တရာနာက်င္ သြားရေလသည္။

“ေအး သန္ ့ပါျပီ ခုသန္ ့သြားျပီ ..... ကုိကို မွားတာပါ ညီ့ကုိ ကုိေခၚသြားတာ ကုိကုိမွားတာ။ ေတာ္ေတာ့ေနာ္.... လာပါညီညီရယ္ လာပါကြာ ေအးေနျပီ လာ .....”

ညီညီ ကုိကုိ ့ကုိ ၾကည့္သည္။ ေရစက္ေတြနဲ ့ညီညီ မ်က္ရည္ေတြ ေရာေထြးေနသည္။ တအီးအီးႏွင့္ ကေလးငယ္ ေလး တစ္ေယာက္လုိ ငုိေၾကြးေနေလသည္။ ကုိကုိ မ်က္ႏွာသုတ္ပဝါႏွင့္ ပုုဆုိးေျပးယူရသည္။ ညီညီက ေရခ်ဳိးကန္ ထဲတြင္ တစ္ကုိယ္လုံးတုန္ရီစြာျဖင့္ ေအာ္ငို၍သာေနေလသည္။ ေအးလြန္း၍ ေမးေတြလည္း ရုိက္ေနျပီ...။ ေျခ ေတြ လက္ေတြ လည္း ပဲၾကီးေရလုိက္ေနသည္။ လက္ေပၚမွ အေရျပားတခ်ဳိ ့လည္းရိျပီး အသားနီေတြ လန္ေနျပီ။

“ကုိကုိ ... ဟီးဟီး ....ငါ့ကုိ ကယ္ပါဦး ....အီး ဟီး .....ညီညီ့ကုိ ကယ္ပါဦး ကုုိကုိ ရယ္ အား ...............ဟီး..ဟီး....”

“ေအးပါညီ ကုိကုိ ရွိတယ္ေလ လာလာ အားမငယ္နဲ ့ညီ .... ေနာ္ ေအးလာလာ .....”ညီညီ့ကုိ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါျဖင့္ ေထြးကာ ကုိုကုိ ဆြဲထူလုိက္သည္။ ညီညီ့တစ္ကုိယ္လုံး ေအးစက္ေပ်ာ့ေခြလွ်က္ရွိ၏။

“ပုိးေတြ ပုိးေတြ ငါ့တစ္ကုိယ္လုံးမွာ....ငါေသေတာ့မွာ ငါေသေတာ့မွာ ကုိကုိရ ...ဟီး ”

“မေသပါဘူး မေသရပါဘူး .... ဘာလုိ ့ေသရမွာလဲ .... ခုမရွိေတာ့ဘူးေလ ကုန္သြားျပီေလ ေနာ္ သန္ ့သြားျပီ သန္ ့သြားျပီ ...လာလာ ညီေလး ေအးေအးပါကြာ မငုိနဲ ့ေနာ္ ....”

ညီညီကုိ ကုိကို ေပြ ့ခ်ီလိုက္ရသည္။ ညီညီ့၏ ရွုိက္ငင္ တုန္ခါမွုသည္ ကုိကုိ ့ရင္ကုိ ပင္ကူးစက္လာသည္။ အန္ ကယ္ ဦးေဇာ္ဝင္းေျပာျပေသာ စကားသံကုိျပန္လည္ေၾကာင္းေယာင္လာျပန္သည္။

“သူ တုိ ့စိတ္ထဲမွာ ပစၥည္းတစ္ခုခုကုိ လက္နဲ ့ကိုင္လုိက္ရင္ ပုိးမႊားေတြ နဲ ့ထိေတြ ့မယ္။ ဒါေတြကုိ ေဆးေၾကာမ ျပစ္ရင္ ဒုကၡေရာက္မယ္ တစ္ခုခု ဆုိးဆုိးရြားျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ဆုိတဲ့အေတြးက ထပ္ျပန္တလဲလဲျဖစ္ေနတယ္ .... ဒါေၾကာင့္ သူတုိ ့ဟာ လက္ကုိ တစ္ေန ့မွာ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာေဆးေနၾကရတာ ....။ သာမန္လူတစ္ေယာက္ အသန္ ့ၾကဳိက္လုိ ့လက္ေဆးသလုိ မ်ဳိးမဟုတ္ဘူးကြ ကုိကုိ ရ ....။ သူ တုိ ့ေခါင္းထဲမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က လာေျပာေနတာ တြန္းအားေပးေနသလုိ ခံစားေနရတာ။ မေဆးပဲ မေန ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေနတာ ...။ အဲဒါကုိ Obsession လုိ ့ေခၚတယ္ကြ ....။ သနားစရာ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတာက ဒီအေတြးေတြဟာ မမွန္ဘူး သဘာဝ မ က်ဘူးဆုိတာ သူတုိ ့သိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ ့ဘယ္လုိမွ အဲဒီေဆးေၾကာတာေတြကုိ ရပ္တန္ ့လုိ ့မရဘူး .... ဒါ့ေၾကာင့္ တစ္ေန ့ကုိ အၾကိမ္ေပါင္း ရာနဲ ့ခ်ီျပီး သူတုိ ့လက္ကုိ ေဆးေနၾကရတာေပါ့ ....”

ညီညီ့ကုိ အိပ္ယာေပၚသုိ ့လွဲေလ်ာင္းေစလုိက္သည္။ ညီညီက တအီအီ ငုိေၾကြးေနေလသည္။ “ကုိကုိ ငါ ဒီလုိ ျဖစ္ တာ ဘယ္သူ မွမေျပာပါနဲ ့ကြာ ေနာ္ ... ငါ ...ငါ ေၾကာက္တယ္ ရွက္လုိ ့ပါကြာ ..... ငါ အားဟား ......ငါ ရူးေန ျပီထင္ ပါတယ္ ....ဟီးဟီး”

“ ငါက ဘယ္သူ ့ကုိေျပာရမွာလဲ ....ေပါက္ေပါက္ရွာရွာကြာ မင္းမရူးပါဘူး ညီညီရာ .... ေနာ္ ညီညီ မငုိနဲ ့မငုိနဲ ့.... ကုိကုိလည္းေဘးနားမွာရွိတယ္ မေၾကာက္နဲ ့ေနာ္ ..”

ညီညီတစ္ကုိယ္လုံးကုိ ေစာင္ျခဳံေပးျပီး ေခါင္းကို ေရေျခာက္ ေအာင္ သုတ္ ေပးေနရင္းက ညီညီ့ကုိ အားေပးေန ရသည္။ ညီညီ ကုတင္ေျခရင္းတြင္ မ်ားစြာေသာ ဆပ္ျပာဆီ ဘူးမ်ားကုိ ကုိကုိ ေတြ ့လုိက္ရသည္။ ထုိဘူးမ်ား၏ ႏွုတ္သီးသဏၭာန္ ေခါင္းေလးမ်ားက ကုတင္ဘက္သို ့လွည့္ကာ တညီတညာတည္း စီထားသည္။ အခန္းနံရံကုိ ကပ္၍စီထားေသာ ဆပ္ျပာဆီဘူးမ်ားမွာ တစ္ရာလား ႏွစ္ရာလား ကုိကုိ မေရတြက္လုိက္ႏိုင္ပါ။ ဒီဆပ္ျပာဘူးေတြ ၾကည့္ျပီး တစ္ေန ့တစ္ေန ့ညီညီ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္မွ် လက္ေဆး ေန သည္ကုိ ကုိကုိေတြးၾကည့္မိသည္။ အန္ကယ္ဦး ေဇာ္ဝင္းေျပာသလုိ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာရွိေနမည္သာျဖစ္သည္။ ညီညီ အခန္းထဲမွ စာၾကည့္စားပြဲေပၚတြင္ စာ အုပ္မ်ားကို သပ္ရပ္စြာစီထားသည္။

မီးအုပ္ေဆာင္း ကြန္ပ်ဴတာ အရာအားလုံးသပ္ရပ္သန္ ့ရွင္းေနသည္။ ပြင့္ဟေနေသာ ဘီဒုိထဲတြင္အက်ီ ၤမ်ားခ်ိတ္ ထားေသာ အက်ီ ၤခ်ိတ္မ်ားမွာလည္း တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု အကြာေဝးတူညီစြာစနစ္တက်ရွိေနသည္။ ညီညီ့ အခန္းထဲ မွ ရွိသမွ် ပစၥည္းမ်ားအားလုံး သည္ ေနသားတက်ရွိေနေသာ္လည္း ပုံမွန္မဟုတ္ေပ။ အားလုံးက တိက်ေသာ အ ကြာအေဝး ျဖင့္စနစ္က်လြန္းစြာ ညွိထားသလုိျဖစ္ေနသည္။ ဒါကုိ ယခုေတာ့ ကုိကုိ နားလည္ေနျပီျဖစ္သည္။

“သူ တုိ ့စိတ္ထဲမွာ အရာဝတၱဳေတြ နည္းနည္းကေလး မညီမညာျဖစ္ေနတယ္ဆုိရင္ အတင္းကုိ မညီ ညီေအာင္ လုိက္ညွိ ေတာ့တာကြ ...။ ခုနေျပာသလိုေပါ့ဒါေတြကုိ မညွိရင္ တစ္ခုခု ဆုိးဆုိးဝါးဝါးျဖစ္ေတာ့မယ္လုိ ့သူတုိ ့ထင္ ေနတာ။ တစ္ခ်ဳိ ့က်ေတာ့လည္း တစ္ေယာက္ေယာက္က ဓားနဲ ့ေထာက္ျပီး ေသနတ္နဲ ့ခ်ိန္ျပီး လုပ္ခုိင္းေနတယ္ လုိ ့ထင္ေနတာ။ သူ တုိ ့ဟာ မညီညာတဲ့အရာေတြကုိ ညွိေနရင္းနဲ ့ထိတ္လန္ ့ေၾကာက္ရြံ ့ေနၾကရတယ္....။ ဒါကုိ လည္း အဓိပၸါယ္မရိွ ဘူး ဆုိတာ သိေပမယ့္ သူတုိ ့ဘယ္လုိ မွ ရပ္တန္ ့လုိမရဘူး .....။ အဲလုိ ရပ္တန္ ့လုိ ့မရတဲ့ အျပဳအမူေတြကုိ Compulsion လုိ ့ေခၚတယ္ ....။”

ညီညီ အနည္းငယ္ ျငိမ္သြားသည္။
“ကုိကုိ ငါ ေဆးမသုံးပါဘူးကြာ ငါ .... ရွက္လည္းရွက္တယ္ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္တယ္ ... မင္းငါ့ကုိ ရူးေနျပီလုိ ့ထင္ေနျပီလား ....ဟင္ ကုိကို .... ဒီအဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ အေတြးေတြကုိ မေတြးဖုိ ့ ငါဘယ္ေလာက္ ၾကဳိးစားျပီး ေမ့ပစ္ ေမ့ပစ္ ဘယ္လုိမွ ေမ့ေျဖာက္ပစ္လုိ ့မရလုိ ့ပါကြာ .... ငါ.... လူေတြနဲ ့ေနလုိ ့မရေတာ့ ဘူး ....အင့္ ..ငါ ဘဝေတာ့ ဆုံးျပီထင္ပါတယ္ .....ကုိကုိရယ္ ဟီးဟီး .... ”

“မရူးပါဘူး ညီညီရယ္ မင္းဘာေတြ ခံစားေနရလဲ ... ကုိကုိ ကုိေျပာေလ မင္းနားမွာ ကုိကုိ ရွိတယ္ ေျပာလုိက္ မင္းရင္ထဲ ေပါ့သြားေအာင္ ေျပာလုိက္ေနာ္....”

“ေမေမ ရွိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ ... ေမေမ့ကုိ သတိရလုိက္တာကြာ .....”

“ေအာ္ ..... ညီညီ ရယ္...........”

“တစ္ခ်ဳိ ့ပညာရွင္ေတြက ဒီေရာဂါဟာ ျပင္းထန္တဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လုိ ့စာေတြထဲေတာ့ေျပာတယ္ .... ငါ့အထင္ မမဆုံး သြားတာ ေကာင္ေလး အေတာ္ ထိခုိက္သြားတယ္ထင္တယ္ကြ .... ဒါဟာ အျဖစ္ႏိုင္ဆုံးပဲ က ေလးက အေမကုိ တအားတြယ္တာတယ္ မလား..... ဒီအသက္ ဒီအရြယ္ေတြမွာ မိသားစုကြဲၾကျပဲၾကတဲ့ ျပႆနာ ေတြ၊ မိဘေတြ ေသဆုံးသြားတာေတြ၊ သူတုိ ့နဲ ့သိပ္ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္တဲ့ သူေတြနဲ ့ ေဝးကြာသြားရလုိ ့နာက်င္ ေၾက ကြဲၾကရတာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လုိ ့ဆုိၾကတယ္ကြ။ တစ္ခ်ဳိ ့ကလည္း ဒီလုိ အေၾကာင္းအရင္းေတြ မရွိပဲ ျဖစ္ၾက တယ္လုိ ့လည္း ေျပာၾကျပန္တယ္ ....သူတုိ ့ကေတာ့ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ရွိတဲ့ Serotonin ဆုိတဲ ့ဓါတ္တစ္မ်ဳိး က ေမာက္ကမ ျဖစ္တာေၾကာင့္လုိ ့လည္းဆုိၾကတယ္ ... တိတိ က်က်ေတာ့ မသိၾကေသး ဘူးေပါ့ကြာ ”

ညီညီက တစ္ကုိယ္တည္း ေျပာေနသလုိ တုိးတုိးကေလး ေျပာေနသည္။ ညီညီ့နဖူးမွ ဆံပင္မ်ားကုိ ဖယ္ရွားေပး ရင္း ကုိကုိ ညီညီ့ စကားမ်ားကုိ နာက်င္စြာနားေထာင္ေနမိသည္။

“ငါ ညဘက္အိပ္လုိ ့မရဘူးကုိကို .... ငါအိမ္တံခါးေတြ ပိတ္ထားရဲ ့လား မီးဖုိေတြပိတ္ထားရဲ ့လားလုိ ့ငါပူပင္ ေနရ တာ၊ ငါျမဲထစစ္ေနရတယ္ ....။ ငါကုိယ္တုိင္ တံခါးကုိ ေသခ်ာပိတ္ထားတယ္ဆုိတာ ငါသိပါတယ္ကြာ ။ ဒါေပမယ့္ ငါမစစ္ လုိ ့ရဘူး။ မစစ္ဘဲ မေန ႏိုင္ဘူး ကုိကုိရာ .....။ တစ္ေယာက္ေယာက္ ဝင္လာျပီး ငါ့ကုိ ဒုကၡေပးမွာကုိ ေၾကာက္ေနရတယ္။ ငါအိမ္က ထြက္သြားရင္ အိမ္မွာတစ္ခုခု ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ ့ငါထင္ေနတာ ... ျပီးေတာ့ လူေတြ နဲ ့ေတြ ့ရင္ သူတုိ ့ဆီကေရာဂါပုိးေတြငါ့ဆီကုိ ကူးလာမွာေလ .... ငါ .... ငါ ေက်ာင္းေတာင္ မသြား ႏိုင္ေတာ့ဘူး ..... ငါသိပ္စိတ္ဆင္းရဲတာပဲ ... ငါေသသြားရင္ေကာင္းမယ္ ကုိကုိရာေနာ္ ....ငါေသသြားရင္ေကာင္းမယ္ ....”

“ဟာ ညီညီ ကလည္း နမိတ္မရွိ နမာမရွိေတြ မေျပာစမ္းနဲ ့ ...... ငါ အန္ကယ္ေဇာ္ဝင္းဆီသြားခဲ့ျပီ စိတ္မပူနဲ ့ ...ဒါကုသလုိ ့ရတယ္တဲ့ကြ ...ေနာ္ .... ညီေလး မင္းဘာမွမျဖစ္ဘူး ကုိကို တစ္ေယာက္လုံး မင္းနားမွာရွိပါတယ္ ..... အဲလို မေတြးေကာင္းတာေတြ မေတြး ရဘူး ေနာ္ .... မင္းမေသရဘူးဟုတ္လား ....ညီညီ”

ညီညီက မ်က္ႏွာၾကက္ကုိ အဓိပၸါယ္မဲ့စြာေမာ့ၾကည့္ရင္း ျငိမ္သက္ေနသည္။ သူ ခံစားေနရတာေတြကုိ ကုိကုိ ့ကုိ ေျပာျပဖုိ ့ဆုံးျဖတ္လုိက္ဟန္တူေလသည္။ ဒီ့မတုိင္ခင္က ညီညီ ဘယ္ေလာက္ထိ ပင္းပန္းဆင္းရဲေနလုိက္မလဲ။ သူ သာ ရန္ကုန္ ဆင္းမလာျဖစ္ခဲ့ရင္ ညီညီသာ တစ္ခုခု ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ ....ကုိကုိ ဆက္မေတြးရဲေတာ့.....။ ညီညီကုိ ပစ္ထားခဲ့မိတဲ့ သူ သာလွ်င္အျပစ္ရိွသည္ဟု ခံစားလာရသည္။ ေမေမ ဆုံးကတည္းက ညီညီ ဘယ္ေလာက္ အ ထီးက်န္ ေနခဲ့ မလဲ။ သူ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္ပုိင္း ညီညီ့ကုိ ဂရုမစုိက္ႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ လြန္စြာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရေလသည္။

“ဒီေရာဂါရဲ ့ အစြယ္အပြားေတြ က အေတာ္မ်ားတယ္ကြ .... ညဘက္ အိမ္တံခါးေတြ မီးခလုပ္ေတြ အၾကိမ္ ေပါင္း မ်ားစြာ ထထ စစ္ေဆးတာ၊ ေျခသံေတြ လုိက္ေရတြက္တာ၊ စကားလုံးေတြ လုိက္ေရတြက္တာ၊ နံပါတ္ေတြနဲ ့ပတ္ သက္ ျပီး အၾကိမ္ေတြနဲ ့ပတ္သက္ျပီး အစြဲအလန္းျဖစ္တာ ... ဥပမာကြာ ေလးဂဏန္းက မေကာင္းဘူးလုိ ့သူ ထင္ တယ္ သူ တံခါးကုိ ေလးခါစစ္ျပီးရင္ ေလးဂဏန္းကမေကာင္းဘူးလုိ ့သူယူဆေတာ့ ငါးခါျပည့္ေအာင္ ထစစ္တယ္ အဲဒါမ်ဳိးေပါ့ တုိ ့အတြက္ကေတာ့ ဒါဟာ အဓိပၸါယ္မရွိဘူးေပါ့ကြာ ဒါေပမယ့္ .... သူတုိ ့အတြက္က ဒါဟာ ေလးနက္ ေနမယ္။ ဒီလုိမွမလုပ္ရင္ မေကာင္းတာတစ္ခုခု ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ ့သူတုိ ့ထင္ေနတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ ကုိးဂဏန္း ေရာက္မွ ကုိးၾကိမ္ေရာက္မွ စိတ္ထဲ ေနသာသြားတာမ်ဳိးေပါ့ ... မင္းစဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ သူ ့ကုိ ေျပာသမွ် စ ကားလုံးေတြကုိ စိတ္ထဲက လုိက္ေရတြက္ေနရတဲ့လူတစ္ေယာက္ရဲ ့ဒုကၡဘယ္ေလာက္ၾကီးလိမ့္မလဲ .... သူတုိ ့စာသင္ဖုိ ့လည္း အခက္အခဲျဖစ္လာတယ္ လူေတြကုိလည္း ေရွာင္ရွားလာတယ္ေပါ့ကြာ ....”

ညီညီေျပာသမွ် အေၾကာင္းအရာေတြကုိ နားေထာင္လုိက္ အန္ကယ္ေဇာ္ဝင္းက သူ ့အားရွင္းျပလုိက္ေသာ ညီညီ့ ေရာဂါႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ၾကားေယာင္လုိက္ျဖင့္ ကုိကုိ အေတာ္ၾကီးတုန္လွုပ္ေနမိသည္။ အခ်ိန္မွီသာ သူ မသိခဲ့လွ်င္ မကုသႏိုင္ခဲ့ရင္ ......ညီညီ ဘဝေရတိမ္နစ္ရမည္သာျဖစ္သည္။ ညီညီသည္ အလြန္ သနားစရာေကာင္းေသာ ေရာဂါေဝဒနာ သည္တစ္ေယာက္ျဖစ္လုိ ့ေနသည္။ ညီညီ့ကုိ ေဆးသမားဟု ထင္ခဲ့မိ သည့္ အတြက္ ကိုကို အလြန္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနမိသည္။ ေၾကာက္ရြံ ့ထိတ္လန္ ့ေနေသာ ညီညီ့ကုိ လက္ဖက္ ေရဆုိင္ သုိ ့အတင္းေခၚသြားခဲ့မိသည္။ ငါ မသိလုိ ့ပါ ညီေလးရယ္ ဟု ကုိကုိ စိတ္ထဲမွ ေတာင္းပန္ေနမိသည္။

“ငါဒီ အိပ္မက္ဆုိးေတြက ႏိုးခ်င္လွပါျပီ ကိုကိုရာ ...။ ငါ ပင္ပန္းလွျပီ .... ငါေက်ာင္းျပန္တက္ခ်င္လုိက္တာ .....။ သူ ငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့အတူ သာမန္လူတစ္ေတြလုိ ေနခ်င္လုိက္တာ....။ ဒီမွာၾကည့္စမ္း ငါ့လက္ေတြ .... ေရေတြဆပ္ျပာ
ေတြစားထားတာေလ။ ခဏခဏ မင္းေမးေနတာေလ ....။ ငါေျခေထာက္နဲ ့ တံခါးေတြကုိ ဖြင့္ဖုိ ့ပိတ္ဖုိ ့ၾကိဳးစား တာအဲဒါေၾကာင့္ ပါကြာ။ ဒါေပမယ့္ ကုိကုိရယ္ မထူးပါဘူးကြာ။ ငါရပ္လုိ ့မရဘူး .... တစ္ေန ့လုံး လက္ေဆးလုိက္ ဒီျပန္ ့က်ဲေနတာ ေတြလုိက္စီလုိက္ ညညဆုိ လည္း တံခါးေတြ မီးခလုပ္ေတြထစစ္လုိက္ နဲ ့ ....မင္း သိလား ... ငါ တစ္ေန ့ကုိ အခါ တစ္ရာေက်ာ္တယ္ .... လက္ေဆးတာ အခါတစ္ရာေက်ာ္တယ္ ကုိကုိရဲ ့ ...... ဒါေပ မယ့္ကြာ ငါ့လက္ေတြ က သန္ ့မလာပါဘူး ....။ ငါ မေၾကာက္ဘဲ မေတြးဘဲ သူတုိ ့အသံေတြ မၾကားရဘဲ ေနရတဲ့ အခ်ိန္ေလးက တစ္ေန ့မွာ နည္းနည္းေလးပဲရွိတယ္ ..... ဟင္း ...စိတ္ညစ္လိုက္တာကြာ .....စိတ္ဆင္းရဲဖုိ ့ေကာင္း လုိက္တာ......”

ညီညီ့၏ စကားေတြေၾကာင့္ ကုိကုိ ညီညီ့ကုိ သနားျခင္းၾကီးစြာျဖစ္မိသည္။ လူမွန္းသူမွန္း မသိေအာင္ျဖစ္ ေနတာ လည္း မဟုတ္။ သူ ကုိယ္တုိင္သိေနရဲ ့သားနဲ ့ ထိတ္လန္ ့ေၾကာက္ရြံ ့စြာ မက္ေနရေသာ အိပ္မက္ဆုိးေတြသည္ အဘယ္မွ် သူ ့ကုိပန္းဆင္းရဲ ေစလုိက္မလဲ။

“ဒီေရာဂါကုိ Obsessive Compulsive Disorder လုိ ့ေခၚတယ္ သူတုိ ့ေတြးေနတဲ့ သူတုိ ့ၾကားေနတဲ့ အရာ ေတြ ဟာ Obsession ေပါ့။ မလုပ္ဘဲ မေနႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သူ ့ကုိတုိက္တြန္းေနတဲ ့ေတြးေတြေပါ့ ... အဲတာ ေတြ ရဲ ့တုိက္ တြန္းမွုကို ထလုပ္တာကုိ Compulsion လုိ ့ေခၚတယ္ ... စိတ္ေရာဂါတစ္မ်ဳိးေပါ့ကြာ အေမရိကား မွာ လူ ငယ္ေလး ေယာက္မွာ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတယ္လုိ ့ ေျပာၾကတယ္။ ဆုိလုိတာကကြာ ျပင္းထန္မွု ဆုိးရြားမွု ျခင္း ေတာ့ မတူဘူးေပါ့ ...။ နည္းနည္းေပါ့တဲ့သူ နည္းနည္းဆုိးတဲ့သူရယ္ေတာ့ကြာတာေပါ့။ သူ တုိ ့ႏိုင္ငံမွာ လူ ငယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်းဟာ ဒီေရာဂါကုိ ခံစားေနၾကရတယ္။.... လူပ်ဳိ အပ်ဳိေဖာ္ဝင္စအခ်ိန္ေတြမွာ အျဖစ္မ်ား တယ္ကြ အသက္ၾကီးတဲ့လူေတြမွာလည္း ျဖစ္တာေပါ့ကြာ။ တစ္ခ်ဳိ ့ကမာၻေက်ာ္ နာမည္ၾကီးပုဂၢဳိလ္ေတြေတာင္ ဒီလုိ ေရာဂါမ်ဳိးရွိ တယ္လုိ ့ေျပာသံေတြၾကားရတယ္..... ကုသလုိ ့ရပါတယ္ ....မင္းတအားၾကီးေတာ့ စိတ္မပူနဲ ့။ င့ါ မိတ္ေဆြ (Psychiatrist) စိတ္က်န္းမာေရး အထူးကုဆရာဝန္တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူ ့ကုိ ငါအက်ဳိး အ ေၾကာင္း ေျပာျပ ထားမယ္ေလ ဟုတ္လား။ မင္းက ညီညီ့ကုိ ေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ျပီး ဆရာဝန္ျပဖုိ ့ စည္းရုံးထား။ နားဝင္ ေအာင္ ေခ်ာ့ျပီးေျပာထား ။ မင္းကလည္း စိတ္ရွည္မွျဖစ္မယ္။ အေျခအေနထူးျခားတာရွိရင္ ငါ့ဆီခ်က္ခ်င္းဖုန္း ဆက္ ....။ Depression သိပ္ဆုိးလာရင္ေတာ့ Suicide လုပ္တာ ဘာညာျဖစ္မွာေတာ့ စုိးရတယ္။ မင္းရွိေနလုိ ့ ေတာ္ေသးတယ္။ သူ ့ကုိ တစ္ေယာက္တည္း မထားနဲ ့ .... သတိထားေပါ့ ။ ငါ ညေန အျပန္ အိမ္ဝင္ခဲ့မယ္ ဟုတ္ျပီ လား .... ေအးကြာ င့ါတူေလး ကံဆုိးပါတယ္ကြာ ..... ”

ညီညီ စကားေျပာရင္းက အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ ျပာလဲ့လဲ့ျဖစ္ေနေသာ ညီညီမ်က္ႏွာေလး ျပန္ေသြးေရာင္သန္း လာသည္။ မ်က္တြင္းေလးေတြ ခ်ဳိင့္ေနေသာ ညီညီ့ကုိ ၾကည့္ျပီး ကုိကုိ မ်က္ရည္က်ရပါသည္။ ကုလုိ ့ရလုိ ့ေတာ္ ေသးတာ ေပါ့ညီညီရယ္ဟု စိတ္ထဲေရရြတ္လုိက္မိသည္။ ညီညီ့ရဲ ့စိတ္က်ေရာဂါဟာ Suicide လုပ္ရေလာက္ ေအာင္ ျပင္းထန္ဆုိးဝါးေနမေန ေတာ့ ကုိကုိ မသိေပ။ သုိ ့ေသာ္ ညီညီ့ ခံစားမွုေတြသည္ အလြန္တရာ ျပင္းထန္ နာက်င္ေနျပီဆုိတာကုိေတာ့ ကုိကုိ ခံစားသိရွိ ေနမိသည္။ ခ်စ္လွစြာေသာ ညီငယ္ေလး နားမွ သူ ထြက္သြား၍ မျဖစ္ေတာ့ .... ။

ညီညာေသာ ျပန္ ့က်ဲ မွုေတြၾကားက ညီညီ .... သန္ ့ရွင္းေနတဲ ့ညစ္ေထးမွုမ်ားၾကားက ညီညီ ... လုံျခဳံေပမယ့္ စိတ္ မခ်မွုမ်ားနဲ ့ညီညီ .... ညီညီ ရယ္။ ..... ႏိုးေနရက္ နဲ ့ မက္ေနရတဲ့ အိပ္မက္ဆုိးေတြကေန တပည့္ေတာ္ရဲ ့ညီ ေလး လြန္ေျမာက္ပါေစဘုရား ...... ညီေလးရဲ ့နာက်င္မွုေတြေလ်ာ့ပါးပါေစေတာ့ ..... ဝဋ္ေၾကြးေတြ ရွိခဲ့ရင္ လည္း ေၾက ပါေစေတာ့ ..... ညီညီ ..... ကံဆုိး လုိက္တဲ့ ညီေလးရယ္ .....။ ကုိကုိ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ညီညီ့ မ်က္ႏွာကုိ ၾကည့္ ရင္း မ်က္ရည္ေတြၾကားက တုိးတုိးေရ ရြတ္ေနမိသည္။ အခု အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာအိပ္မက္ဆုိးမွ မမက္ဘဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အိပ္ေပ်ာ္ ႏိုင္ပါေစ .... ညီညီရာ....။

**************

ဒီဇာတ္သိမ္းပုိင္းေလးကုိ ျပင္ဆင္ရတာေတြ နည္းနည္းမ်ားေနလုိ ့ ေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့ရတဲ့ စာဖတ္သူေမာင္ႏွမမ်ား ကုိ အႏူးညြတ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ..... သုံးပုိင္းပုိင္းဖုိ ့ရည္ရြယ္ထားေပမယ့္ စာဖတ္သူေတြ ကုိ အားနာလုိ ့ တစ္ခါတည္း ဇာတ္သိမ္းလုိက္ပါတယ္ .....။ စာရွည္သြားလုိ ့ထပ္ျပီးအားနာမိပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..... :D

စာဖတ္လည္လာ မိတ္သဟာ ခ်မ္းသာကုိယ္စိတ္ျမဲပါေစ ....
ရန္ကုန္သား