Thursday, August 13, 2009

အေမ့သားမ်ားသိေစေသာ္



၂၀၀၅ ခုႏွစ္၊ ဂ်ဴလုိင္လ၊ ၁၈ ရက္ ။

Labour room (သားဖြားခန္း) ဟုေရးထားေသာ အခန္းေလးသည္ အျပင္ ဘက္မွၾကည့္ပါ လွ်င္အျမဲတေစ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္ သက္ေနတတ္သည္။ သုိ ့ေသာ္ အလူမီနီယံ မွန္တံခါးမၾကီး ႏွစ္ခ်ပ္ ကုိ ျဖတ္ ေက်ာ္၍ ဝင္လုိက္ မည္ဆုိပါရင္ ေတာ့ နာနာက်င္က်င္ ျငီးတြားသံမ်ားျဖင့္ ညံညံစီလုိ ့ေနေပ လိမ့္ မည္။ သူနာ ျပဳ ဆရာမမ်ား၏ စကား ေျပာသံ ရယ္ေမာသံ မ်ားကုိကလည္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ထုိျငီးတြားသံမ်ား ၾကား ထုိးေဖာက္ထြက္လာ သည္ကုိ ၾကားရ တတ္သည္။

ကြ်န္ေတာ္ ဂ်ဴတီကုတ္ကုိ အသာျပင္ဝတ္ရင္း Labour room ထဲသုိ ့ဝင္ခဲ့လုိက္သည္။ အဝင္ဝ အညဳိေရာင္ မွန္ တံခါး ေနာက္တြင္ ဖိနပ္ကုိခြ်တ္ သားဖြားခန္းတြင္းစီး ေရာ္ဘာဖိနပ္ကုိ လဲလွ်က္ First stage room ထဲသုိ ့ တံ ခါး ဖြင့္ဝင္လာခဲ့သည္။ Labour room ဝင္ဝင္ခ်င္း ပုိးသတ္ေဆးနံ ႏွင့္အတူ liquor(liquor amnii) ေရမႊာရည္ နံ ့ ကုိပါရလုိက္သည္။ ထုိအ နံ ့ သည္ သာမန္လူတစ္ေယာက္ အတြက္ ပ်ဳိ ့ခ်င္စဖြယ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္ တုိ ့ အတြက္ကေတာ ့ ကုိယ္ သုံး ေနက်ေနေရေမႊးနံ ့လုိပင္ ရပါမ်ားေတာ့ ရုိးဆုိသလုိ ယဥ္ပါးလုိ ့ေနေပျပီ။

ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ကုိယ္ဝန္ေဆာင္အမ်ဳိးသမီးသုံးေယာက္က ဆီးၾကဳိေစာင့္စားလ်က္ရွိသည္။ အလုပ္သင္ ဆ ရာဝန္ ဘဝ သားဖြားမီးယပ္လူနာေဆာင္သည္ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့လုိ ဆရာဝန္ေပါက္စေတြ မုိးလင္း ေပါက္ထုိင္ရ ေစာင့္ရ ကေလးေမြးရတတ္ေသာ လူနာေဆာင္ ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ဆုိတာလည္း မရွိ အခါဆုိတာ လည္း မရွိ မုိးရြာရြာ ေနပူပူ မီးလာလာ မလာလာ ေမြးလူနာကေတာ့ အျမဲရွိ၏

“ ကဲ စစၥတာၾကီးေရ … ဒီညေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့မင္းသမီးေတြ ကဘာေတြလဲဗ်ာ ……”

အသားျဖဴျဖဴ ခပ္ဖုိင့္ဖုိင့္နဲ ့အျမဲျပဳံးေနတတ္ေသာ ကရင္ အမ်ဳိးသမီး သူနာျပဳဆရာမၾကီးက ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပဳံးရႊင္ ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ ၾကဳိဆုိသည္။ စစၥတာၾကီး မ်က္ႏွာမ်ဳိးက အသစ္စက္စက္ သားသည္အေမမ်ား အတြက္ အား ေပးရန္ ႏွစ္သိမ့္ရန္ ရည္ရြယ္ကာ ျပဳလုပ္ထားေသာမ်က္ႏွာမ်ဳိးဟု ဆုိရမည္။ သူမသည္ အျမဲတေစ ျပဳံးရႊင္ေန တတ္ပါသည္။

“ဆရာေရ …. ဒီေန ့ေတာ့ G-3 ကတစ္ေယာက္ G-5 ကတစ္ေယာက္ G-1 ကတစ္ေယာက္ … ဟင္းဟင္း ဆရာ ေတာ့ ဒီည ကြ်န္မစကားေျပာေဖာ္ျဖစ္ျပီ ထင္တယ္ …… ဟားဟား …..G-1 က ခုမွ ေရာက္တာ ဆုိေတာ့ ေသ ခ်ာ သြားျပီ ဆရာလက္ဖက္ရည္တုိက္ရမယ္ေနာ္ …..”

ဆရာမၾကီးက သေဘာက်စြာရယ္သည္။ G ( Gravida လက္ရွိကုိယ္ဝန္ အပါ အဝင္ ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ၾကိမ္ေရ) သုံးခါေျမာက္က တစ္ေယာက္ ငါးၾကိမ္ေျမာက္က တစ္ေယာက္ ယခုမွစတင္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ေသာ အမ်ဳိးသမီး ကတစ္ေယာက္။ G-3, G-5 ကသိပ္ျပႆနာ မရွိေပမယ့္ G-1(သားဦး) ကေတာ့ ဒီညတစ္ညလုံး ေသခ်ာေပါက္ ေစာင့္ ရေပေတာ့မည္။

“ဆရာ ….. အမယ္ေလး နာလုိက္တာ ဆရာရယ္ ကယ္ပါဦး အား ….. အင္းဟင္း ကြ်တ္ကြ်တ္ ….. ”

ကြ်န္ေတာ္ လူနာမွတ္တမ္းေတြကုိ လွန္ေလွာဖတ္ေနတုန္း ကြ်န္ေတာ ့ေရွ ့က သားဦး ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ မ်ဳိးသမီး က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ တုိင္တယ္ျပီး ေအာ္ျငီးသည္။ သူမ ၏နာက်င္မွဳေဝဒနာသည္ သူမ မ်က္ႏွာထက္တြင္ အထင္း သားေပၚေနသည္။ နဖူးေၾကာေတြေထာင္ ၊ ခပ္ျမျမေလး ေအးေနေသာ ဤအခန္းထဲတြင္ ေခြ်းေတြက ဘူးသီး လုံးေလာက္ ထြက္၊ ႏွုတ္ခမ္းေတြက ေျခာက္ကပ္ လက္တစ္ဖက္ က ဗုိက္ကေလးကုိ ကုိင္ တျခားတစ္ဖက္က ေခါင္းရင္းကုတင္သံတုိင္ကို ကုိင္ကာ နာက်င္မွဳကုိ အံၾကိတ္ကာ ခံေနသည္။

“ေအး သမီး နာတယ္…. နာတယ္ ……နာတာေပါ့ ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္ သည္းခံ သည္းခံ ေအာ္လိုက္ နာရင္ ေအာ္ခ်လိုက္ ေအာ္ခ်လုိက္ေတာ့ သက္သာတာေပါ့ ….. ေအးဟုတ္ျပီ ေမြးမွာ ေမြးမွာ ဟလား …… ”

ကြ်န္ေတာ္ သူမ၏ chart (လူနာမွတ္တမ္း) ကုိ ၾကည့္ေနတုန္း လွည့္ျပီးအားေပးလိုက္သည္။ အျခားေသာ ေဆးရုံမ်ားတြင္ေတာ့ မသိ ကြ်န္ေတာ္ တုိ ့ေဆးရုံတြင္ေတာ့ first stage room ထဲေရာက္လာ သမွ် ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ေတြကုိ ၾကီးၾကီး ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္လတ္လတ္ သမီးလုိ ့သာေခၚတတ္သည္။ သူတုိ ့နာ မည္ေတြ ေခၚျခင္းထက္ သမီးဟု ေခၚ လုိက္ျခင္းသည္လည္း အားေပးျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္သည္ ဟုကြ်န္ေတာ္ ယူ ဆ မိသည္။

ထုိ သားဦးကုိယ္ဝန္ေဆာင္ အမ်ဳိးသမီးတြင္ ေသြးတုိးေရာဂါလည္းမရွိ ေသြးအားလည္း ေကာင္းသည္။ အသည္း ေရာင္ေရာဂါ ဘီစီ စတဲ ့ကူးစက္ေရာဂါ ကာလသားေရာ ဂါမရွိ။ တျခားေသာ associated diseases လည္း မရွိ အရပ္ကလည္း ငါးေပ ႏွစ္လက္မဆုိေတာ့ အခ်ိန္ၾကာၾကာ ဗုိက္နာေနသည္မွ လြဲ၍သူမ ေလွ်ာေလွ်ာရွဴရွဴ ေမြး မည္ ဟု ယူဆရသည္။ သုိ ့ေသာ္ No labour is normal ဆုိသည့္အတုိင္း ဘယ္ကုိဝန္ေဆာင္သည္ကုိမွ အကုန္ ေကာင္းပါသည္ ဟုဆုိကာ ပစ္ထား၍ မရ အ ခ်ိန္တုိင္းမွာ abnormal ျဖစ္သြားႏိုင္သည္။ အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ သူ မ အားလုံးအုိေကသည္။ သူမ လုိအပ္သည္မွာ uterine contraction လာခ်ိန္ နာက်င္လြန္းခ်ိန္တြင္ သူမ ေဘး၌ အားေပးမည့္သူ သူမလက္ကုိ ဆုပ္ကိုင္လွ်က္ နာကူေပးမည့္သူ သာျဖစ္သည္။

ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ႏိုင္ငံ တြင္ သားဖြားခန္းအတြင္း အမ်ဳိးသားဝင္လုိ ့မရ ျခင္းသည္ ကုိယ္ဝန္ေဆာင္သည္ မ်ား အ တြက္ တအားယုတ္ စရာျဖစ္သည္။ မီးဖြားခန္းထဲ ဝင္ရင္ ဘုန္းနိမ့္သတဲ ့ဗ်ာ …. သုိ ့ဆုိလွ်င္ အေမ့ေမြး လမ္း ေၾကာင္းက ထြက္လာကတည္းက ဘုန္းကနိမ့္ျပီးသားျဖစ္ေပမည္။ မီးဖြား ေသာအေမတစ္ေယာက္ ၏နာက်င္မွဳ သည္ မည္ ကဲ့သုိ ့ေသာနာက်င္မွဳမ်ဳိးႏွင့္မွ် ႏွုိင္းယွဥ္၍ မရႏိုင္။ နာသည္ အလြန္နာသည္ ထက္ ပုိနာေစပါသည္။ ေဘးနား တြင္ သူတုိ ့ေယာက်္ားမ်ားသာ ရွိေနလွ်င္ နာေစဦးေတာ့ တစ္အားရွိသည္ေပါ့။ ခုေတာ့ သူတုိ ့အား ကုိး စရာ ဟူ၍ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဆရာဝန္ေတြသာရွိသည္။ “ Honey , I’m here ……. Baby, push push …….! ” ဟု ေျပာေပး မည့္ ခင္ပြန္းသည္ေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ သားဖြားခန္းမ်ား အတြင္းသုိ ့ဘယ္အခ်ိန္ ေရာက္ေလမည္နည္း။

ကြ်န္ေတာ့ အမ်ဳိးသမီးမ်ား မီးဖြားရင္ မရရ ေအာင္ကုိ ေမြးခန္းထဲလုိက္ဝင္လုိက္ခ်င္ေသးသည္။ နိမ့္စရာ “ဘုန္း” လည္း မရွိေတာ့ျပီ။ မိန္းမကုိေတာ့ အားေပးခ်င္သည္။ သူတစ္ေယာက္တည္း ကုိးလလုံးလုံး လြယ္ထားခဲ့ ျပီးျပီ။ ေမြးခါနီးေလးေတာ့ လက္ကေလးကုိင္ နဖူးေလး နမ္းျပီး အားေပးဖုိ ့သင့္သည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ျမင္သည္။ ေျပာသာေျပာရသည္ ဆရာဝန္ေလာက မွာလဲ ေဆြးမ်ဳိးေတြ ဇနီးမယားနဲ ့သားသမီးေတြ ေမြးရဖြားရ ခြဲရစိတ္ရ ခ်ိန္တြင္ ေဆြမ်ဳိးဆရာဝန္ကုိ အနားမလာေစခ်င္ၾက။ ခက္ခက္ ခဲခဲ ေတြ ျဖစ္ကုန္တတ္ၾကသည္ ဟုဆုိ၏။ ျဖစ္ခဲ့ ဖူးတဲ့ သာဓကေတြ ရွိခဲ့သည္ဆုိ၏။ ဒီ “အယူ”ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ေတာ့ ငယ္ေသးလုိ ့လားမသိ သိပ္လက္ မခံ ခ်င္။ ဥပါဒါန္ေၾကာင့္ ဥပဒ္ ေရာက္ရတာမ်ဳိး သာျဖစ္မည္ဟု ေတြးေနမိသည္။ သုိ ့ေသာ္ ေရွးထုံးလည္း မပယ္နဲ ့ ေစ်းသုံးလည္း မလြယ္နဲ ့ဆုိသည့္အတုိင္း ကြ်န္ေတာ္ မစမ္းရဲပါ။ စမ္းခြင့္လည္း ျပဳၾကမည္ မဟုတ္ပါ။

G-3, G-5 ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ အလယ္ေခါင္ ကုတင္၌ လူးကာလိမ့္ကာ ေအာ္ေန ေသာ အေတြ ့အၾကဳံ မရွိေသးသည့္ အမ်ဳိးသမီးငယ္ကုိ ၾကည့္ကာ ျပဳံးေနၾကသည္။ uterine contraction (သားအိမ္မွ ကေလးအား ေအာက္သုိ ့ညွစ္ခ်ျခင္း)လာ ခ်ိန္ တြင္ေတာင္မွ သူမတုိ ့က ခါးေလး အသာေထာက္ျပီး ကြ်တ္ကြ်တ္ ကြ်တ္ကြ်တ္ဟု စုတ္ ႏွစ္ခါသုံးခါ အ သာ သတ္ရုံ ေလာက္သာ ဟန္ပ်က္သည္။ ျပီးလွ်င္ စစၥတာၾကီးႏွင့္စကား ေတြေျပာလုိ ့တစ္ခါတစ္ခါ ရယ္မ်ားပင္ ရယ္ လုိ ့။ သူတုိ ့ႏွင့္ေဆြမ်ဳိးမေတာ္ေသာ္လည္း ဘဝတူခ်င္းမုိ ့ သားဦး မိခင္ေလာင္းမ်ားကုိ အားေပးႏွစ္သိမ့္ ေနသည္ မ်ား ေတြ ့ရတတ္သည္။

OG specialist ပါရဂူ အစ္မ Round ျပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ထမင္းစားသည္။ ထမင္းစားျပီး Labour room ထဲ ျပန္ ရာက္ေတာ့ အသက္အၾကီးဆုံး ကေလး အေရအတြက္အမ်ားဆုံး G-5 ေဒၚတင္ေမက ေကာင္းေကာင္းၾကီး ေအာ္ေနေပျပီ။ သူမ မၾကာခင္ေမြးေတာ့မည္။ စစၥတာၾကီးက ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္ယူလာေပးသည္။

“ဆရာ ေသာက္လုိက္ဦး ကြ်န္မ ေဒၚတင္ေမကုိ စင္ေပၚတင္လုိက္မယ္ ေအးေအးေဆးေဆးေသာက္ ျပီးမွ ဆရာ ဝင္လာခဲ့ေတာ့ေနာ္ …..”

ကြ်န္ေတာ္က သားဦးကိုယ္ဝန္ေဆာင္ အမ်ဳိးသမီး မသင္းသင္း ကုိ (contraction) pain note (သားအိမ္ညွစ္၍ ဗိုက္နာျခင္းသည္ မည္မွ်ၾကာေအာင္နာသနည္း။ နာက်င္ျခင္းတစ္ခု ႏွင့္တစ္ခု မည္မွ် ၾကာေအာင္ ျခားသနည္း ဆုိသည္ကုိ မွတ္သားျခင္း)ယူ၍ အတြင္း ဘက္ ကုိစမ္းေနခုိက္ စစၥတာၾကီးက ေဒၚတင္ေမကုိ ေမြးစင္ေပၚတင္ ဖုိ ့ျပင္ဆင္သည္။ ကေလးမ်ားစြာေမြးထားေသာ မိခင္မ်ားသည္ ေမြးရတာလြယ္သလုိ ျမန္ျမန္ၾကီးလည္းထြက္ တတ္သည္။ သုိ ့ေၾကာင့္ အင္မတန္ သတိထားရသည္။

“ကဲ သမီး လုိေသးတယ္ သားအိမ္ေခါင္းက ေကာင္းေကာင္း မပြင့္ေသးဘူး ေနာ္ ကဲေရေလးနည္းနည္းေသာက္ ႏွုတ္ခမ္းေတြလည္း ေျခာက္လွျပီ …… ” မသင္းသင္းေဘးနားက ထမည္ျပင္ေတာ့ …..

“ဆရာ ဘယ္သြားမွာလဲ မသြားပါနဲ ့ အရမ္းနာတယ္ …. ေဆးထုိးေပးပါလား ဟင္ နာတယ္ ကြ်န္မ မခံႏုိင္ေတာ့ ဘူး ….. ခြဲပစ္ရင္လဲ ခြဲပစ္ပါေတာ့ ေနာ္ မသြားပါနဲ ့ဆရာရယ္ …. အင္း…. ကြ်တ္ကြ်တ္…… ”

သူမ မ်က္ႏွာက ဇီးရြက္ေလာက္သာ ရွိေတာ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့လက္ကုိ အတင္းဆုတ္ထားသည္။ သူမ နဖူး ေပၚ တြင္လည္း ေခြ်းသီးေတြခုိလုိ ့။ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ထုိင္ခ်လုိက္မိသည္။

“ခြဲတယ္ဆုိတာ လုိမွေကာင္းတာ ဘာမွအားမငယ္နဲ ့ဟုိမွာ ေဒၚတင္ေမၾကီး ေမြးေတာ့မွာ ကြ်န္ေတာ္ သြားကူ လုိက္ဦးမယ္ေနာ္ ၾကည့္စမ္းပါဦး သမီးက ခံႏိုင္ရည္ရွိပါတယ္ ေဟာျမန္ျမန္ေမြးေအာင္ ေဆးေလးေတြလည္း သြင္းထားေပးတယ္ေလ …. ဟုတ္ျပီလား ….. ျပီးေတာ့ျပန္လာခဲ့မယ္ ….. စစၥတာၾကီးတစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ ေနမယ္ေနာ္ ဟုတ္လား ….. ကဲကဲ မလွရီ ဒီမွာ အေဖာ္လုပ္ေပးလိုက္ဦး ေနာ္ …… ကြ်န္ေတာ္ ျပန္လာမယ္ ဟုတ္လား …..ခဏပဲ ခဏပဲ မၾကာဘူး …..”

G-3 မလွရီကုိ အကူညီလွည့္ေတာင္းရင္း စစၥတာၾကီးတုိက္ေသာ ေကာ္ဖီကုိ တစ္ငံုငုံလွ်က္ ေမြးခန္း ဘက္ လွည့္ထြက္လာခဲ့တယ္။ မသင္းသင္း တစ္ေယာက္ကေတာ့ အမယ္ေလး အဘေလးနဲ ့သနားစဖြယ္ ေအာ္က်န္ ခဲ့ရွာသည္။ ဂ်ဴတီကုတ္ကုိ ခြ်တ္ ေမြးခန္းဝတ္စုံကုိ ဝတ္ လည္ရွည္ဖိနပ္ေျပာင္းစီးလုိက္သည္။ စစၥတာၾကီးက ေမြးခန္း တံခါးမွာေခါင္းေလး ျပဴျပီး “ဆရာ ရယ္ဒီပဲ လက္ေဆးေနျပီလား ” လုိ ့သတိေပးတယ္။

ကြ်န္ေတာ္လည္း လက္ကုိအေသအခ်ာေဆးျပီး ေမြးခန္း မွန္တံခါးကုိ ပုခုံးနဲ ့အသာတြန္း လက္ကေလး ႏွစ္ ဖက္ ေျမာက္ျပီးဝင္သြားခဲ့သည္။ ေဒၚတင္ေမကေတာ့ အားေကာင္းေကာင္းနဲ ့ကို ညွစ္ေနသည္။ လူက ခပ္ေသးေသး ေပမယ္ ့သူ ့မွာ အားေတြက အျပည့္ပဲ။ ေအာ္သံကလည္း ေအာင္တယ္။ ေမြးခန္းတစ္ခန္းလုံး ကုိညံလုိ ့။ လက္ အိတ္ ေတြဘာေတြ ဝတ္ျပီး ေဒၚတင္ေမ့ ေရွ ့ေရာက္ေတာ့ သားအိမ္ေခါင္းက ေကာင္းေကာင္း ပြင့္လို ့ ေမာင္မင္း ၾကီး သားေလးေခါင္းေတာင္ ျမင္ေနရျပီ။ ေဒၚတင္ေမက သားမွန္းေတာင္ အာထရာေစာင္းနဲ ့သိႏွင့္ျပီး ျဖစ္၍ မ ေမြး ခင္ ကတည္းက သား ေလး သားေလး နဲ ့ေျပာေနတာကုိ ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္။

“ စစၥတာၾကီး crown(ကေလးငယ္၏ ေခါင္း ေမြးလမ္းေၾကာင္းဝတြင္ေပၚေနျခင္း) ျပီ EP (Episiotomy- ေမြးလမ္း ေၾကာင္းခ်ဲ ့ျခင္း) ေတာ့လုိမယ္မထင္ဘူး ဒီမွာ အေခ်ာင္ၾကီး ပဲ Liquid paraffin (lubricant) ေလးနဲ ့ေမြးရေအာင္ ေနာ္ ….. ကဲသမီး ညွစ္ညွစ္ ….. ဟုတ္ျပီ အင္း ျပန္က် သြား ပလား ….. ေအး ဟုတ္ျပီ ခဏနားေနာ္ နာရင္ ေကာင္း ေကာင္းညွစ္စမ္း … ဟုတ္တယ္ ေတာ္တယ္ ေတာ္ တယ္ ညွစ္ညွစ္ …….”

စစၥတာၾကီးက Liquid paraffin ပုလင္းေလး ေလာင္းေပးသည္။ ကေလးက ေကာင္းေကာင္းဆင္းသည္။ အေမ ကလည္း ညွစ္တတ္ေတာ့ ေမြးရတာ အေတာ္လြယ္သည္။ တခ်ဳိ ့ဆုိ ေအာက္ဖက္ကုိ ညွစ္မခ်တတ္ပဲ လည္ပင္းၾကီးအစ္အစ္ျပီး ညွစ္ေနလုိ ့ ကေလးက ေကာင္းေကာင္း မဆင္း။ ေမြးစင္တစ္ခုလုံးလည္း ေျပာင္းဆန္ ေန ေအာင္ လူးလိမ့္ေနလုိ ့ကေတာ့ EP ကုိက္ ထားရင္ေတာင္ ေမြးရတဲ ့ဆရာဝန္နဖူးကေခြ်း ေျခမ က်ေအာင္ ျပန္ခ်ဳပ္ေပေတာ့ပဲ။ ေဒၚတင္ေမက ေတာ့ နာလုိ ့ ေအာ္ကာ ဟစ္ကာ မ်က္စိစုံမွိတ္ကာ ညွစ္ေနေသာ္လည္း အလြန္ ျငိမ္သည္။

“ကဲ ညွစ္လုိက္စမ္း ဟုတ္တယ္ မွန္တယ္ ထြက္လာျပီ ဟုတယ္ ညွစ္စမ္း မေလွ်ာ့နဲ ့ေတာ ့မေလွ်ာ့နဲ ့ေတာ ့ မွန္တယ္ မွန္တယ္ ေတာ္တယ္ ေဟ့ ဟုတ္ျပီ ဟုတ္ျပီ ညွစ္ညွစ္ ….. ညွစ္ခ်လုိက္ ညွစ္ခ်လုိက္ ……. ညွစ္ ညွစ္ ညွစ္……. ”

စစၥတာၾကီး၏ ေဒၚတင္ေမ့ေအာ္သံႏွင့္အျပဳိင္ အားေပးသံေတြနဲ ့အတူ ကြ်န္ေတာ္ လက္ထဲသို ့ဖြံ ့ဖြံ ့ထြားထြား ေမာင္မင္းၾကီးသားေလးက ေခ်ာဆီအရွိန္နဲ ့ေခ်ာကနဲ က်လာသည္။ ခ်က္ၾကဳိးကုိ ခပ္သြက္သြက္ကေလး ျဖတ္ လွ်က္ ကေလးကုိ စစၥတာၾကီးလက္ထဲသုိ ့ထည့္ျပီး အခ်င္းခ်ဖို ့ကြ်န္ေတာ္ေစာင့္ေနလုိက္သည္။ ေမြးခန္းထဲ မေတာ့ အုဝဲ အုဝဲ ဟူေသာ ကေလးငိုသံ စာစာေလးနဲ ့ညံညံ စီလုိ ့ေနသည္။ ကေလး ေတြေမြးရလြန္းလုိ ့ ေပ်ာ့ ဖတ္ ေနေသာ ေဒၚတင္ေမ့သားအိမ္ၾကီး ေျပာင္းျပန္လန္က်လာမည္ကုိ စုိးရိမ္ေနမိသည္။ ဆီးခုံအထက္မွ ဘယ္ လက္ႏွင့္ သားအိမ္ကုိ အေပၚသုိ ့အသာတြန္းရင္း ခ်က္ၾကဳိးကုိ clump လုပ္ထားေသာ clump forcep ကုိ တင္း ရုံေလး အသာဆြဲထားလုိက္သည္။ ေဒၚတင္ေမကံေကာင္း သလုိ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကံေကာင္း သည္ ဟုေျပာ ရမည္ အခ်င္းလည္း ေခ်ာေခ်ာေမြ ့ေမြ ့ပင္က်လာသည္။ သားအိမ္က်ဳံ ့ေဆး (syntocinon) ေလးဝင္ သြားတာနဲ ့ ေဒၚ တင္ ေမ့ သားအိမ္က မာမာလုံးလုံးေလး ျဖစ္သြားျပီ။ ခုမွပဲ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဟင္းခ်ႏိုင္ေတာ့ သည္။

“ေအာင္မယ္ေလး ေဒၚတင္ေမ ရွင့္ကေလးၾကီးက ခုႏွစ္ေပါင္ခြဲေတာင္ မွတ္ထားေနာ္ ကုိးနာရီ ဆယ္ႏွစ္မိနစ္ ၾကည့္စမ္းပါဦး ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးၾကီး ဟင္းဟင္း …… ဒီမွာ အဂၤါလည္းစုံတယ္ က်န္းလည္းက်န္းမာတယ္……”

စစၥတာၾကီးက ကေလးကုိ ေပါင္ခ်ိန္သုတ္သင္ျပီး ေဒၚတင္ေမ့ကုိလာျပသည္။ ကြ်န္ေတာ္က ေဒၚတင္ေမ့ ေမြး လမ္း ေၾကာင္းအတြင္း သုတ္သင္ရွင္းလင္းေပးရင္း ေဒၚတင္ေမ့မ်က္ႏွာကုိ တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လုိက္သည္။ ေသြး အနည္းငယ္ထြက္ ထား၍ သူမမ်က္ႏွာက မဆုိသေလာက္ေလး ေဖြးသြားသည္။ က်န္ခဲ့ေသာ မိနစ္အ နည္းငယ္က နာက်င္မွဳေဝဒနာ ေတြကုိ ျပင္းစြာ ခံစားေနရေသာ ေဒၚတင္ေမ့ မ်က္ႏွာသည္ ေခြ်းမ်ားျဖင့္ စုိေျပ ဝင္း လက္ ေန သည္။ သူမ သားေလးကုိ ျမင္လုိက္ရေသာ အခါ သူမ မ်က္လုံးေတြက ေမတၱာေရာင္ေတြသမ္း လုိ ့ သူမ အျပဳံး ေတြက ေရွးမစြက နာက်င္မွဳေတြ မရွိခဲ့သလုိ ေက်နပ္ပီတိေတြနဲ ့။

“သားတုိ ့ရုပ္ရည္ သီတာမည္သား

ေရၾကည္ခ်မ္းျမ တစ္ေပါက္က်က

မိဘတုိ ့ဝမ္း ျငိမ္းစတမ္း …….. ”ဟူေသာ လကၤာေလးကို စိတ္ထဲမွ ပင္ တစ္လုံးခ်င္းစီရြတ္လုိက္မိသည္။

အေမ ့ကုိ ဖ်တ္ကနဲ ့သတိ ရလုိက္သည္။ အေမလည္း ကြ်န္ေတာ့ကုိ ေမြးတုန္းက ဒီလုိပဲ နာက်င္ခဲ ့ရမည္ပဲ။ ကြ်န္ေတာ္နီတာရဲေလးကုိ ျမင္ေတာ့ အေမ လည္း ဒီလုိ ျပဳံးခဲ့မွာပဲ။ သူတုိ ့ရဲ ့ခြန္အားေတြဟာ ေမြးလာမယ့္ သား သမီးေလး အတြက္ ေမတၱာနဲ ့ေမြးယူ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဆုိတာကုိ ကြ်န္ေတာ္ ပုိ၍ခံစား နားလည္လုိက္ရသည္။ ေၾသာ္ …. မိခင္စိတ္ဟာ ဘယ္အရာကုိ မဆုိ တြန္းလွန္ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ ခြန္အားေတြ ၾကီးမားလွ ခ်ီလား ……

“ေဒၚတင္ေမ ရွင့္ အရင္ကေလးေတြက မိန္းကေလးခ်ည္းပဲမဟုတ္လား ခုသားရျပီဆိုေတာ့ အုိေကေပါ့ …. ေနာက္ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ ထပ္လုိခ်င္ေသးလား ……..”

စစၥတာၾကီးကုိ ကေလးကုိ အႏွီးေသခ်ာထုတ္ရင္းလွမ္းေမးသည္။ ေဒၚတင္ေမက

“သားဆုိရင္ေတာ့ ရရင္လုိခ်င္ေသးတယ္ …..ဟင္းဟင္း …… ေစာင့္လာတာ ခုမွပဲ သားရေတာ့တယ္ ….. ပထ မေတာ့ မရေတာ့ဘူး ေအာက္ေမ့တာ။ အသက္ကလည္း ရလာျပီေလ။ ခုရသြားေတာ့လည္း သားေလး ဆုိ ေတာ့ ဟန္က်သြားတယ္ …”

“ဒါဆုိ ရွင္က ထပ္လုိ ခ်င္ေသးတယ္ေပါ့ ေယာက်္ားေလး ဆုိရင္ ……ဟင္းဟင္း ”

စစၥတာၾကီး အေမးကုိ ေဒၚတင္ေမ ျပန္မေျဖပါ။ ေနာက္တစ္ခါ ကုိယ္ဝန္ရွိခဲ ့ရင္ သားေလး သာေမြးပါက ယူဦး မည့္ပုံေပၚသည္။ အေမေတြ သားကုိ ဒီေလာက္ေတာင္ ေတာင့္တၾကပါလား ……

“ဒါဆုိ ခင္ဗ်ား သားေၾကာ မျဖတ္ေသးဘူးေပါ့ ေျခာက္ေရာက္ ေျမာက္လုိခ်င္ေသးလုိ ့လား ….” ကြ်န္ေတာ္ ကျဖတ္ျပီး ဝင္ေမးလုိက္သည္။

“ေယာက်္ားက ဒီတစ္ခါ သားေမြးရင္ေတာ့ မယူနဲ ့ေတာ့လုိ ့ေျပာတယ္။ ခုသားေမြးေတာ့သူလည္း ေပ်ာ္မွာပါ သားေလးဆုိ လုိခ်င္ေပမယ့္ သိတဲ့အတုိင္း ဒီေခတ္ထဲ မလြယ္ဘူးေလ။ ေကြ်းႏိုင္ရင္ေတာ့ ေမြးလုိက္ခ်င္ေသး တယ္။ ခုတစ္ေခါက္ ေယာက်္ားေလး ရျပီဆုိေတာ့ ယူျဖစ္မယ္မထင္ေတာ့ပါဘူး ကြ်န္မလည္း ေဆးေသာက္ ပါတယ္ ဆရာ …. အမ်ဳိးသားက လရွည္ခရီး ထြက္ေနေတာ့ သူ ခရီး ထြက္ ေနတုန္းမွာ ေဆးမေသာက္ဘဲ ေန လုိက္တာ သူက ရုတ္တရက္ အိမ္ျပန္လာနဲ ့ အဲတာ ….. ကြ်န္မ လဲ မရွိ ေလာက္ဘူးဆုိျပီး ဒီတုိင္းပဲေနလုိက္တာ ေနာက္ေတာ့ရသြားေရာ …… ”

“ဟဟ ဟုတ္ပါျပီ ဗ်ာ အဲလုိျဖစ္တတ္ရင္ အေရးေပၚေဆးေသာက္ နည္းေလးေတြ ေဆးရုံမဆင္းခင္ ေျပာျပလုိက္ မယ္ ေသခ်ာမွတ္ထားေပါ့ အဲဒီအခါ။ ဒါမွမဟုတ္ သားေၾကာမျဖတ္ျဖစ္ေသးလဲ သားအိမ္ထဲထည့္တဲ ့ ပစၥည္း ေလး ထည့္ ထားပါလား စိတ္ခ် ရတာေပါ့ဗ် ကေလး လုိခ်င္ရင္လဲ ထုတ္ပစ္လုိက္ရတာပဲ …. ေစ်းလည္း မၾကီး ဘူး ဝန္လည္း မေလးပါဘူး ….”

“ဟင့္အင္း ေဆးပဲေသာက္ခ်င္တယ္ ဆရာရယ္ ေနာက္ႏွစ္ေလာက္က် သားေၾကာျဖတ္မယ္စိတ္ကူးတယ္ ပစၥည္းေတာ့ထည့္ရပါဘူး ဆရာရယ္ ….. ကြ်န္မေၾကာက္တယ္ ……”

“အင္း အဲတာက စိတ္ခ်ရတာ ေဒၚတင္ေမရဲ ့ကဲပါေလ ခဏနား ဟုတ္ျပီလား ျပီးျပီ ……”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာရယ္ ေဆးေသာက္ နည္းေလး ေျပာဦးေနာ္ ဆရာ …..”

“ ေကာင္းပါျပီဗ်ာ …… ေျပာပါ့မယ္ ကဲသြားမယ္ ေနာ္ …..”

ေဒၚတင္ေမ့နားကထြက္လာျပီး ေမြးခန္းဝတ္စုံခြ်တ္ လက္ေဆးရင္း သူတုိ ့ဘဝေတြ အေၾကာင္းစဥ္းစားေနမိ သည္။ မိခင္စိတ္နဲ ့သာ ကေလးကုိ ခ်စ္ေနေပမယ့္ ဒီကေလး လူလားေျမာက္ဖုိ ့ သူတုိ ့ေတြဘယ္ေလာက္ ရုန္း ရ ကန္ရဦးမယ္ မသိ။ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ လူလားေျမာက္ေအာင္ ေမြးျပီး ပညာတတ္ေအာင္ သင္ေပးခဲ့ တဲ ့ အေဖနဲ ့ အေမရဲ ့ ေက်းဇူးေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေတြးမိတုိင္းဆပ္မကုန္ႏိုင္ဘူးလုိ ့ထင္မိတယ္။ အထူး သျဖင့္အေမ့ကုိ ေပါ့ …… အေမဟာ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေမြးဖုိ ့ဘယ္ေလာက္ေတာင္ နာက်င္ခဲ ့လုိက္မလဲေနာ္ ….. ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ ခ်ိန္မွာ အေမေတြဟာ သခ်ဳိ ၤင္းကုန္းကုိ တစ္ေန ့သုံးခါမ်က္ေစာင္းထုိးတယ္လုိ ့ေျပာၾကတယ္ …. ဒီေမြးခန္းထဲ မွာေတာ့ ေသမင္းလက္ထဲက ေန သူတုိ ့လည္း ရုန္း ဆရာဝန္သူနာျပဳေတြကလည္း အတင္းကူဆြဲ ရသည္ ပင္ျဖစ္ သည္။

Post delivery note (ေမြးဖြားျခင္းမွတ္တမ္း) ေရးဖုိ ့first stage room ဘက္သို ့ကြ်န္ေတာ္ ျပန္လွည့္ လာခဲ့သည္။ တစ္ေယာက္ေတာ့ ေလွ်ာေလွ်ာရွဴရွဴ ျပီးသြားျပီ ႏွစ္ေယာက္ ေတာ့က်န္ေသးသည္ G-1 နဲ ့မသင္း သင္းကေတာ့ မနက္လင္းအား ၾကီးမွေမြးေလာက္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ ခန္ ့မွန္းလုိက္သည္ ……စစၥတာၾကီး၏ ေကာ္ဖီက ေအး၍ပင္ေနျပီ ထုိ ေကာ္ ဖီေလး ႏွင့္ post delivery note ေလးကုိ ျပီးေအာင္ ဆက္ေရးလုိက္သည္။ မနက္ ႏိုက္ဂ်ဴတီ အထြက္ အိမ္ျပန္တဲ ့အခါ အေမ့ကုိ ေမးစရာေတြ ေျပာစရာေတြ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ စုပုံလာ ျပန္ေလသည္………

ဆက္ပါဦးမည္ …………….ရန္ကုန္သား

ဤဝတၱဳတြင္ပါဝင္ေသာ ဇာတ္ေကာင္မ်ားသည္ ကြ်န္ေတာ္ ၏ဖန္တီးထားေသာ ဇာတ္ေကာင္မ်ားသာ ျဖစ္ပါ သည္။ ထုိ ့ျပင္ ဤဝတၱဳတုိ တြင္းေရးသားထားေသာ ေဆးပညာဆုိင္ရာ ေဝါဟာရမ်ား၊ အသုံးအႏွဳန္းမ်ား၊ အယူအဆမ်ား၊ နည္းစနစ္မ်ား တစ္စုံတစ္ရာ မွားယြင္းခဲ့ ပါလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္၏ အားနည္းခ်က္သာလွ်င္ျဖစ္ ပါသည္။ ဖတ္ရွုအားေပးတဲ ့အတြက္ အထူးပင္ ေက်းဇူးဥပကာယ တင္ရွိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ………..

မၾကီးဝါ ၏အမွာစာ …. http://warwarkhaingmin.blogspot.com/

ဒီပုိစ့္ေလးကုိ ဖတ္ျပီး ႏွစ္သက္မိပါတယ္။ ဒီပုိစ့္ေလးမွာ သားဖြားတဲ ့ မိခင္ေတြ အေပၚထားရွိတဲ့ ဆရာဝန္တစ္ ေယာက္ရဲ ့ေစတနာေတြကုိ အထင္းသား ျမင္လိုက္ရပါတယ္ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ အတြက္ ဒီလုိ ပုိစ့္ေလးေရး တာဟာ လုံးဝ အထူးအဆန္း မဟုတ္ေပမယ့္ အိမ္ေထာင္သားေမြး မျပဳဖူးတဲ ့ မိန္းကေလးေတြ အတြက္ေတာ့ ဒီပုိစ့္ေလးကုိ ဖတ္ျပီး အထူး အဆန္းေလး ျဖစ္ေစႏိုင္တာမုိ ့ တခ်ိဳ ့ေနရာေလးေတြကုိ ျဖဳတ္ေပးဘုိ ့ စာေရးသူကုိ အၾကံေပးခဲ့ရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ စာေရးသူက သူတုိ ့ရဲ ့ရုိးေနျပီျဖစ္တဲ ့ အေတြ ့အၾကဳံေလးကုိ စာဖတ္သူ ေတြ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ၾကရေလေအာင္ အေသးစိတ္ေရးသားထားခဲ့ပါတယ္။ တကယ္လည္း ဖတ္သင့္တဲ့ ပုိစ့္ေကာင္းေလး တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ မိန္းမတစ္ဦး ကေလး ေမြးရင္ ခံစားရတဲ့ဒုကၡေတြကုိ အမ်ဳိးသား ေယာက်္ား ေလးေတြ သိေစေအာင္ ေစတနာနဲ ့ ေရးျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

စာေရးသူရဲ ့စိတ္ဓါတ္ ေလးတစ္ခုကို ပုိျပီးသေဘာက် သြားမိတာကေတာ့ အမ်ဳိးသမီးေတြ ကေလးေမြးရင္ ေဘး နားမွာ ကုိယ့္အမ်ဳိးသား ကုိ ရွိေစခ်င္တာ မိန္းမတုိင္းရဲ ့ ေတာင့္တာမွဳတစ္ခုပဲျဖစ္မွာပါ…. အဲဒီအခ်က္ကေလးကုိ ေပၚလြင္ေအာင္ထည့္ေရးသြားခဲ့လို ့ စာေရးသူ ဆရာ့ရဲ ့စိတ္ဓါတ္ကုိ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။ ကြ်န္မကလည္း ကုိယ္ တုိင္ ကေလးတစ္ဦးေမြးဖြား ဖူးသူမုိ ့ ကုိယ္ဗိုက္နာေနခ်ိန္ ကုိယ္ခံစားေနရခ်ိန္မွာ ကုိယ္အမ်ဳိးသားကုိ ေဘးနား မွာ ကုိယ့္လက္ကုိတြဲထားျပီး ရွိေစခ်င္ခဲ့တာပါ။ ဂ်ပန္မွာ ကေလးေမြးရင္ ကုိယ့္အမ်ဳိးသားက ေဘးကေန လက္ ကုိင္ထားျပီး အားေပးလုိ ့ရပါတယ္။ ကြ်န္မတုိ ့ျမန္မာျပည္မွာလည္း ဒီလုိ အခြင့္အေရးေလးေတြရႏုိင္ရင္ေတာ့ အလြန္ေကာင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္ စာ တစ္ပုဒ္လုံး ဗဟုသုတေတြရရွိေစပါတယ္ ဒီလုိေဆးပညာနဲ ့ပတ္သက္တဲ ့စာ ေပေတြ မ်ားမ်ား ဆက္လက္ ေရးသားႏိုင္ပါေစ ……..

ခင္မင္စြာနဲ ့

ဝါဝါခုိင္မင္း http://warwarkhaingmin.blogspot.com/

(မၾကီး အရမ္းေက်းဇူးတင္တယ္ေနာ္....... )

*************
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ ့ “ရင္ခြင္တစ္ခု ဖန္ဆင္းျခင္း” ဘေလာ့ေလးကုိ လာလည္တဲ ့အတြက္ အရမ္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္....ကြ်န္ေတာ့္ရဲ ့မတတ္တ တတ္နဲ ့ေရးထားတဲ ့စာေလးေတြကုိ ေဝဖန္ေပး သြားရင္ေတာ့....အတုိင္းထက္လြန္ပါပဲဗ်ာ....ေျပာမျပႏိုင္ေအာင္ပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.....
(ရန္ကုန္သား)

17 comments:

Angel Shaper said...

1111111111111111111111111111111111
၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁၁
တစ္ တစ္ တစ္ တစ္ တစ္ တစ္ တစ္ တစ္ တစ္
ငါ ကြ တစ္ ရတာ။
တစ္ ရတာ ငါ ပါဟ။
ဟဲဟဲ။။။။။။။။။

ျဖဴ said...

စာအေရးအသားက လန္ထြက္ေနတယ္ဗ်ာ ဖတ္ရင္းနဲ႔ ကလီစာေတာင္ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေတာ့မယ္ အသည္းယားလို႔.. မသိတာေတြသိရလို႔ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရရင္ ပို႔စ္ကိုျပီးေအာင္ဖတ္ေနရင္း ေမေမ့ကိုသတိရတယ္။ မိဘေက်းဇူး၊ ေမေမ့ရဲ႔ေက်းဇူးကို ပိုျပီးသိလာမိပါတယ္.. ဒုတိယမိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္..

Angel Shaper said...

သယ္ရင္းးးးးးးး
ပါးစပ္ အေဟာင္းသားနဲ့ မ်က္လံုးေလးျပဴးျပီး အေမ့ကို ျမင္ေယာင္မိသြားတယ္။ မ၀ါ၀ါေျပာသလိုပါပဲ မိခင္ေတြအေပၚမွာ ထားတဲ့ ဆရာ၀န္၊ ဆရာမ ေတြရဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ ေစတနာ ေမတၱာတရားေတြကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ပိုလို ့ေတာင္ ေက်းဇူးတင္ေလးစားမိပါတယ္။ ဒီပုိစ့္ေလးကေန မသိဖူးတဲ့၊ မႀကားဖူးတဲ့ ဗဟုသုတေတြေရာ၊ မိခင္ေတြရဲ့ ေပးဆပ္မႈ၊ လိုအပ္မႈေတြ ျမင္လိုက္ရတယ္။
မေဟသီေလး ေမြးရင္ ရေအာင္ လိုက္အားေပးမတဲ့လား။ ဒါလဲ လိုအပ္ေနတဲ့ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲေနာ္။
သယ္ရင္းေရ... ဒီပိုစ့္ေလးအတြက္ ေက်းဇူးတင္ရင္း ပိုျပီး ေလးစားခင္မင္မိပါတယ္ဟာ။။။။
ဆက္ေရးပါ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတယ္ေနာ္။။။။။။
အေမမ်ားအားလံုးခ်မ္းေျမ့ပါေစ။။။။

Yu Ya said...

ကိုရန္ကုန္သားေရ... ေသေသခ်ာခ်ာၾကီးကို ဖတ္သြားပါတယ္ဗ်ာ..အသက္ရႈဖို႔ေတာင္ ေမ့ေနတဲ့အထိပဲ...။

yu ya

မယ္ကိုး said...

အႏုစိတ္ေရးထားလို ့ ဇာတ္ပိုၾကြလာပါတယ္။
အထူးအားေပးလ်က္ ဆက္ရန္ေမ်ာ္ေနပါတယ္။

သားၾကီး said...

ေစတနာပါပါနဲ႔ေရးထားတဲ့ပိုစ္တစ္ခုအျဖစ္ျမင္မိပါ
တယ္။ ေနာက္ျပီး မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ့ ဆင္းရဲဒုကၡဟာ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲပင္ပန္းေၾကာင္း ထပ္သိရတယ္ အဲလိုသိရျခင္းနဲ႔အတူ က်ေနာ့္ကို
ေမြးေပးခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ေမေမကို တမ္းတျပီး
ဦးႏွိမ္ခ်မိတယ္ ဒီပိုစ္ေလးမွာေဆြးေႏြးသြားတဲ့
အယူအဆေလးတစ္ခုကိုလည္းသေဘာက်မိတယ္
“မီးဖြားခန္းထဲဝင္လို႔ဘုန္းနိမ့္ရတယ္ဆိုရင္ ေမြးလာခဲ့ကတည္းက ေအာ္တိုမက္တစ္ဘုန္းနိမ့္ေနေတာ့မွာပဲ”ဆိုတဲ့အေတြး
ပါ။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာတစ္လြဲဆံပင္ေတြေကာင္းေနၾကေသးတယ္
ထင္ပါတယ္ ေဝဒနာကိုအနာက်င္ဆံုးခံစားေနရခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ခင္ပြန္းသည္ရဲ့လက္ကိုရဲရဲၾကီးဆုပ္ျပီး
အားေပးႏွစ္သိမ့္စကားေတြ အထပ္ထပ္ၾကားေနရရင္ ဘယ္အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ျဖစ္ ေဝဒနာတစ္ဝက္ေလွ်ာ့မယ္ထင္ပါတယ္
ဒါကအမ်ိဳးသမီးေတြဘက္ေတြးတဲ့အေတြးေပါ့ေလ
ေလးစားပါတယ္ဗ်ာ အေတြ႔အၾကံဳကို အေသးစိတ္ေရးျခယ္ထားတာ
ဆက္ရန္ဆိုလည္း က်ေနာ္တို႕ဘက္က ေမွ်ာ္ရန္ေပါ့ခင္ဗ်ာ... :)

ဧရာ၀တီသား said...

ကြန္းမန္႔ ေပးဖို႔ click လုပ္လိုက္တဲ႔ အခါ လက္ခုပ္သံေတြ ညံေနတာ ၾကားလိုက္ရတယ္ အစ္ကိုေရ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ ေျပာဖို႔ မလိုေတာ႔ ဘူးေနာ္၊ အားလံုး အားေပးေနၾကျပီ။ ေနာက္အပုိင္းေတြ ေမွ်ာ္ေနပါ႔မယ္ အစ္ကိုေရ၊ အေရးအသားကေတာ႔ ေဒါက္တာစိုးလြင္ရဲ႕ စာေလးေတြ သတိရသြားတယ္။
ေလးစားမႈုျဖင္႔

WWKM said...

ဟ.. အမွာစာၾကီး တကယ္ထည္႔တာေပါ႔. း))
အစ္မ အျမန္ေရးေပးလိုက္လို႔ စာလံုးေပါင္း တခ်ိဳ႕မွား
သြားေသးတယ္. း)
ဒီပို႔စ္ေလးကို ဖတ္ျဖစ္တဲ႔ သူတိုင္းဟာ အစ္မအပါအ၀င္ သားသမီးေတြျဖစ္ၾကတာမို႔ မိဘေတြရဲ႕ေက်းဇူးေတြကို
ပိုျပီးသိရိွခံစားရသလိုပဲ ၊ Labour room ထဲက အမ်ိဳး
သမီးတစ္ဦးရဲ႕ခံစားမွဳဒုကၡေတြကို Labour room အျပင္ဘက္မွာရိွၾကတဲ႔ အမ်ိဳးသားေတြ သိရိွၾကရေလ
ေအာင္ မ်ွေ၀ပညာေပးတဲ႔ ပို႔စ္ေလးအတြက္ ေက်းဇူးတင္
မိပါတယ္ ရန္ကုန္သားေရ.
တန္ဘိုးရိွတဲ႔ စာေတြ အမ်ားၾကီး ဆက္လက္ေရးသား
နိုင္ပါေစ။

မၾကီး၀ါ

မိုးခါး said...

အေမေတြ ဘယ္လိုခက္ခဲစြာနဲ႕ ကိုယ့္ကို ေမြးဖြားလာလဲ ခံစားသိရွိရပါတယ္
ကမၻာေပၚက အေမေတြအကုန္ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ

အေနာ္ said...

အကုိေရ စာအေရးေကာင္းေတာ့ ဇာတ္တစ္ခုလုံးၾကြလာတာ ကုိယ္ပါ ခဲြခန္းထဲ ဝင္ပီး ေဘးနားက ရပ္ၾကည့္ေနရသလုိကုိ ခံစားရပါတယ္
မိခင္ေတြရဲ႕သတၱိကုိ တကယ့္ကုိေလးစားပါတယ္
ဗုိက္ႀကီးႀကီးကုိ မရွက္မေၾကာက္ ၉ လတိတိ လြယ္ပုိးထားကတည္းကုိက တကယ့္ကို ခ်ီးက်ဴးေနမိတာပါ.
ႀကဳံလုိ႔ ရယ္စရာေျပာျပခ်င္တယ္ရွင့္
အကိုရဲ႕ “ Honey , I’m here ……. Baby, push push …….! ” ဒီစာေလးထဲက push push ဆုိတာမ်ဴိးေပါ့ ဟိဟိ
အေနာ္တုိ႔ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းတက္တုန္းကပါ
မေမ့ႏုိင္တဲ့အေတြ႕အႀကဳံအေၾကာင္း ေျပာျပရေတာ့
အတူတူတက္ေနတဲ့ ဆရာဝန္အကုိက သူ ေဟာက္ဆာဂ်င္ဆင္းေတာ့ အထဲမွာကတည္းက ေသေနပီး ပုပ္ေနပီျဖစ္တဲ့ ကေလးေလးကုိ ေမြးေတာ့ အရွင္ကေလးေမြးရသလုိပဲ ေမြးေနတုန္း ေခါင္းပြင့္ပီး ဦးေႏွာက္ေတြထြက္က်လာလုိ႔ သူ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လုိ႔မရတဲ့အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ ညွစ္ ညွစ္လုိ႔ ကုိယ္ဝန္သည္အမ်ဳိးသမီးကုိ အားေပးတာကို ေျပာေနရင္းနဲ႔ အဂၤလိပ္လုိ စကားလုံး ရုတ္တရက္ ရွာမရေတာ့ squeeze squeeze ဆုိေတာ့ ရယ္လုိက္ရတာေလ နားေထာင္တုန္းက သနားေနရင္း သူက လက္နဲ႔ပါညွစ္ျပတာဗ်ဳိ႕ :P

ခ်စ္ျခင္း ေျခရာ said...

သူငယ္ခ်င္းေရ ေအာက္ေမ့တသစြာဖတ္သြားပါတယ္ ။ ငါအလုိခ်င္ဆံုးဘဝေလးကိုျပန္လြမ္းသြားတယ္ ။
ဆက္ရန္ေမွ်ာ္ေနပါမယ္

mysterysnow said...

ရန္ကုန္သားေရ
အရမ္းေကာင္းတဲ့ ပို႔စ္ေလးပါ...
ဒီဘေလာ့ေလးက စာေတြကို သတိထားျပီး လာဖတ္ေနတာ ၾကာပီ..
အျမဲတမ္းစာလာဖတ္ျဖစ္ေပမယ့္ ေကာမန္႔မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး...
ဆက္ရန္ေလးကို ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္.....

nanwarwarmg said...

ေမာင္ေျချခင္းဂ်ိတ္ရာ..

အင္း... ျဖစ္ရမယ္.. ဒီ အိုဂ်ီမမ မဟုတ္တဲ႔ အိုဂ်ီကိုကိုနွစ္ေယာက္ကေတာ႔. မွားပါတယ္။ :P

ရန္ကုန္သားေရ..

လက္ခုတ္သံေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ျမန္ျမန္ဗ်ိဳ႕..ဒုတိယပိုင္း။

မၾကီး၀ါ

ေမတၱာေရာင္ျပန္ said...

ဟုတ္တယ္ေနာ္ ဒီပိုစ့္ေလးကို ဖတ္ရတာ တန္ဘိုးရွိပါတယ္ ေမာင္ေလးေရ။ မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ကို သိျမင္သြားပါတယ္။

ေဇာ္ said...

ဟဲဟဲ
က်ေနာ္ကေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွ အားရပါးရတီးတဲ့လက္ခုပ္ေနာ။ သိတယ္ဟုတ္။ ဒ်ဴတီအစ္စ္သယ္ ဖတ္စ္စ္စ္စ္စ္
( ေအာင္မငီးး။ တံေတြးေတာင္ စင္တယ္။ ဟိဟိ။ )
အေတာ္ပဲ။ က်ေနာ့္အကုိ ဆရာ၀န္ရွိေနတာ ေမ့ေနတယ္။ ခုထဲက ကုိ႕ကုိ ဗုိက္အပ္မယ္သိလား။ ဟိဟိ။ က်ေနာ္ကေမြးဘူး။ သူေမြးလိမ့္မယ္။ ခိခိ။

pandora said...

ရသတင္မက ဗဟုသုတ မွတ္သားစရာေတြပါ ေပးႏိုင္တဲ့ ၀တၳဳေလးအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

အခုမွ ပထမဆံုး လာလည္ဖူးတာပါ။ ေနာင္ကိုလည္း လာဖတ္ပါဦးမယ္။

ကာရံဆူး said...

ကာရံလည္း မန္ ့ခ်င္ေနလို ့ပါ..